अध्याय 12 : भक्तियोग
भक्तियोग (श्रीकृष्णलाई प्रिय हुने गुणहरू)
मय्यावेश्य मनो ये मां नित्ययुक्ता उपासते।
श्रद्धया परयोपेतास्ते मे युक्ततमा मताः॥ २॥
mayy āveśya mano ye māṁ nitya-yuktā upāsate |
śraddhayā parayopetās te me yuktatamā matāḥ || 2 ||
पदच्छेद र शब्दार्थ
मयि (mayi)=ममा (मेरो सगुण स्वरूपमा)•आवेश्य मनः (āveśya mano)=आफ्नो मनलाई पूर्ण रूपमा एकाग्र (स्थिर) गरेर•ये (ye)=जुन भक्तहरूले•माम् (mām)=मलाई•नित्य-युक्ताः (nitya-yuktā)=निरन्तर जोडिएर•उपासते (upāsate)=उपासना गर्दछन्•श्रद्धया परया (śraddhayā parayā)=परम (सर्वोच्च) श्रद्धाद्वारा•उपेताः (upetās)=युक्त भएका•ते (te)=ती भक्तहरू•मे (me)=मेरो विचारमा•युक्त-तमाः (yuktatamā)=सर्वश्रेष्ठ योगी हुन्•मताः (matāḥ)=मानिएका छन्।
सरल नेपाली अनुवाद
श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— ममा (मेरो साकार स्वरूपमा) आफ्नो मनलाई पूर्ण रूपमा एकाग्र गरेर, परम श्रद्धाले युक्त भई निरन्तर मेरो उपासना गर्ने भक्तहरूलाई नै म सर्वश्रेष्ठ योगी मान्दछु।
सगुण भक्तिको श्रेष्ठता र श्रीकृष्णको निर्णय
परम श्रद्धा र पूर्ण एकाग्रता (Total Absorption and Supreme Faith)
आफ्नो काम र ईश्वरप्रति पूर्ण श्रद्धा र एकाग्रता राख्नुहोस्; प्रेमपूर्वक गरिएको कर्म नै योगको सर्वोच्च शिखर हो।