अध्याय 3श्लोक 4
Chapter 3 • Verse 4

अध्याय 3 : कर्मयोग

कर्मयोग (निष्काम सेवाको मार्ग)

श्रीभगवानुवाच

न कर्मणामनारम्भान्नैष्कर्म्यं पुरुषोऽश्नुते।

न च संन्यसनादेव सिद्धिं समधिगच्छति॥ ४॥

na karmaṇām anārambhān naiṣkarmyaṁ puruṣo'śnute |

na ca saṁnyasanād eva siddhiṁ samadhigacchati || 4 ||

पदच्छेद र शब्दार्थ

न (na)=होइन, हुँदैनकर्मणाम् (karmaṇām)=कर्महरूकोअनारम्भात् (anārambhāt)=सुरुवात नै नगर्नाले (कामबाट पन्छिनाले)नैष्कर्म्यम् (naiṣkarmyam)=नैष्कर्म्य सिद्धि (कर्म-बन्धनबाट मुक्ति)पुरुषः (puruṣaḥ)=मानिसलेअश्नुते (aśnute)=प्राप्त गर्दछन (na)=न तच (ca)=संन्यसनात् (saṁnyasanāt)=केवल सन्न्यास (कर्मको बाहिरी त्याग) लिनालेएव (eva)=मात्रसिद्धिम् (siddhim)=परम सिद्धि वा मोक्षसमधिगच्छति (samadhigacchati)=प्राप्त गर्दछ।

सरल नेपाली अनुवाद

श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— कुनै मानिसले कर्म सुरु नै नगर्दैमा (कामबाट पन्छिँदैमा) उसले 'नैष्कर्म्य' (कर्मबन्धनबाट मुक्ति) प्राप्त गर्न सक्दैन, न त केवल कर्महरूको बाहिरी त्याग (सन्न्यास) ले मात्र कसैले परम सिद्धि प्राप्त गर्न सक्छ।

महाभारतको परिस्थिति

कर्म त्याग र अकर्मण्यताको भ्रम निवारण

अर्जुनले सोचेका थिए कि यदि कर्म गर्दा पाप लाग्छ भने, कर्म नै नगरे भैगो नि! हात बाँधेर बस्यो भने कुनै परिणाम भोग्नै पर्दैन। तर श्रीकृष्णले यहाँ जीवनको अत्यन्तै गहिरो रहस्य खोल्नुहुन्छ। 'नैष्कर्म्य' को अर्थ काम छोडेर निष्क्रिय हुनु होइन। नैष्कर्म्य भनेको त्यो अवस्था हो जहाँ कर्म गर्दागर्दै पनि कर्मको कुनै बन्धन वा तनाव आत्मामा टाँसिँदैन। जसरी काँचो फललाई जबर्जस्ती हाँगाबाट चुँड्दा त्यो पाक्दैन, बरु कुहिन्छ; त्यसैगरी चित्त शुद्ध नभई बाहिरी रूपमा गेरुवा वस्त्र लगाएर वा काम छोडेर भाग्दैमा कोही 'सिद्ध' बन्न सक्दैन। कर्म गरेर, कर्तव्य निभाएर, चित्तको मैलो पखालेपछि मात्र साँचो सन्न्यास फल्दछ। कर्म नै सन्न्यासको पहिलो सिंढी हो।
आफ्नो जीवनमा प्रयोग

निष्क्रियता मुक्ति होइन: अल्छीपन र सन्न्यासको फरक

धेरै मानिसहरू आफ्नो आलस्य (Laziness), असफलताको डर वा जिम्मेवारीको बोझबाट बच्नका लागि त्यागको ढोंग गर्छन्: - "मलाई त संसार असत्य लाग्छ, त्यसैले म जागिर वा व्यापार गर्दिनँ।" - "सबै कुरा मोह-माया हो, किन मेहनत गर्ने?" मनोवैज्ञानिक रूपमा यो त्याग होइन, यो 'पलायनवाद' र मानसिक कमजोरी हो। वास्तविक त्याग त्यो हो जहाँ मानिस कर्मको बीचमा रहेर पनि आफ्नो अहंकार र व्यक्तिगत स्वार्थलाई त्याग गर्छ। काम नगर्नु र कामको बन्धनबाट मुक्त हुनुमा आकाश-जमिनको फरक छ: - काम नगर्नु = जडता र अकर्मण्यता (तमोगुण)। - कामको फलमा अनासक्त हुनु = कर्मयोग र नैष्कर्म्य (सत्त्वगुण)।
व्यावहारिक सूत्र :

जिम्मेवारीबाट भाग्ने बाटो नखोज्नुहोस्। कर्मको बाहिरी त्यागले होइन, कर्म भित्रको अहङ्कार र स्वार्थको त्यागले मात्र वास्तविक मानसिक स्वतन्त्रता मिल्दछ।