अध्याय 4 : ज्ञानकर्मसंन्यासयोग
ज्ञान र कर्मको दिव्य समन्वय
बहूनि मे व्यतीतानि जन्मानि तव चार्जुन।
तान्यहं वेद सर्वाणि न त्वं वेत्थ परन्तप॥ ५॥
bahūni me vyatītāni janmāni tava cārjuna |
tāny ahaṁ veda sarvāṇi na tvaṁ vettha parantapa || 5 ||
पदच्छेद र शब्दार्थ
बहूनि (bahūni)=अनेकौं, धेरै•मे (me)=मेरा•व्यतीतानि (vyatītāni)=बितिसकेका छन्•जन्मानि (janmāni)=जन्महरू•तव (tava)=तिम्रा•च (ca)=र•अर्जुन (arjuna)=हे अर्जुन!•तानि (tāni)=ती सबै जन्महरूलाई•अहम् (aham)=म•वेद (veda)=जान्दछु•सर्वाणि (sarvāṇi)=सम्पूर्ण•न (na)=जान्दैनौ•त्वम् (tvam)=तिमीले•वेत्थ (vettha)=जान्दछौ•परन्तप (parantapa)=हे शत्रुतापन अर्जुन!
सरल नेपाली अनुवाद
श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— हे अर्जुन! मेरा र तिम्रा धेरै-धेरै जन्महरू बितिसकेका छन्। म ती सम्पूर्ण जन्महरूलाई पूर्ण रूपमा जान्दछु, तर हे परन्तप! अज्ञानता र मायाको पर्दाका कारण तिमी ती जन्महरूलाई जान्दैनौ।
जीव र ईश्वरको आधारभूत भिन्नता: विस्मृति बनाम सर्वज्ञता
चेतनाको विस्मृति: हामी आफ्नो अमरता किन बिर्सन्छौं?
आफूलाई केवल वर्तमान शरीरको सीमित उमेरमा नबाँध्नुहोस्। तपाईं एक अमर चेतना हुनुहुन्छ जसको यात्रा अनन्त छ। यो बोधले जीवनमा अभूतपूर्व धैर्य र निर्भयता दिन्छ।