अध्याय 1श्लोक 26
Chapter 1 • Verse 26

अध्याय 1 : अर्जुनविषादयोग

अर्जुनको विषाद र मानसिक द्वन्द्व

सञ्जय उवाच

तत्रापश्यत्स्थितान् पार्थः पितॄनथ पितामहान्।

आचार्यान्मातुलान्भ्रातॄन्पुत्रान्पौत्रान्सखींस्तथा॥ २६॥

tatrāpaśyat sthitān pārthaḥ pitṝn atha pitāmahān |

ācāryān mātulān bhrātṝn putrān pautrān sakhīṁs tathā || 26 ||

पदच्छेद र शब्दार्थ

तत्र (tatra)=त्यहाँ रणभूमिमाअपश्यत् (apaśyat)=देखेस्थितान् (sthitān)=उभिएका / तैनाथ रहेकाहरूलाईपार्थः (pārthaḥ)=पृथापुत्र अर्जुनलेपितॄन् (pitṝn)=काका र बडाबाबुहरू (पितृतुल्य अग्रजहरू)अथ (atha)=अनिपितामहान् (pitāmahān)=बाजेहरू (भीष्म र सोमदत्त आदि)आचार्यान् (ācāryān)=गुरुहरू (द्रोणाचार्य, कृपाचार्य आदि)मातुलान् (mātulān)=मामाहरू (शल्य, शकुनि आदि)भ्रातॄन् (bhrātṝn)=दाजुभाइहरू (दुर्योधन, दुःशासन आदि)पुत्रान् (putrān)=छोरा-भतिजाहरू (लक्ष्मण आदि)पौत्रान् (pautrān)=नातिहरूसखीन् (sakhīn)=बालसखाहरू / मित्रहरूतथा (tathā)=तथा / अनि।

सरल नेपाली अनुवाद

सञ्जयले भने— त्यहाँ दुवै सेनाको बीचमा उभिएर पार्थ (अर्जुन) ले आफ्ना काका-बडाबाबुहरू, बाजेहरू, गुरुहरू, मामाहरू, दाजुभाइहरू, छोरा-भतिजाहरू, नातिहरू र बाल्यकालका प्रिय मित्रहरूलाई देखे।

महाभारतको परिस्थिति

दुवै सेनाको बीचमा सम्बन्धहरूको महाजाल र अर्जुनको दृष्टि-परिवर्तन

जब श्रीकृष्णले रथलाई दुवै सेनाको बीचमा लगेर उभ्याइदिनुभयो, तब अर्जुनको आँखा अगाडिको संसार एकाएक बदलियो। अहिलेसम्म अर्जुनले टाढैबाट हेर्दा विपक्षीलाई केवल 'शत्रु सेना', 'अधर्मी दुर्योधन' र 'चाटुकार राजाहरू' का रूपमा हेरिरहेका थिए। त्यो एउटा सामान्य राजनीतिक र सैन्य दृष्टिकोण थियो। तर जब रथ बीचमा उभियो र अर्जुनले नजिकैबाट एक-एक मुहार हेर्न थाले, तब उनको मुटु चिसो भयो। त्यहाँ कुनै अपरिचित विदेशी शत्रु थिएन! - जसलाई बाण हान्नुपर्ने थियो, ती काखमा हुर्काउने पितामह भीष्म र सोमदत्त जस्ता बाजेहरू थिए - धनुष समात्न सिकाउने साक्षात् गुरु द्रोणाचार्य र कृपाचार्य थिए - आफ्नै रगतका दाजुभाइ दुर्योधन, दुःशासन र विकर्णहरू थिए - मामा शल्य र शकुनि थिए - भतिजा र नातिहरू थिए - गुरुकुलमा एउटै ओछ्यानमा सुतेका बालसखाहरू थिए! अर्जुनले महसुस गरे कि यो युद्ध कुनै पराईसँग होइन, आफ्नै परिवार, आफ्नै रगत र आफ्नै बाल्यकालका सम्झनाहरूसँग लड्नुपर्ने छ। जसलाई जिते पनि आफ्नै मुटु काटिनुपर्ने छ, जसलाई मारे पनि आफ्नै आत्मा रित्तो हुनुपर्ने छ।
आफ्नो जीवनमा प्रयोग

सम्बन्धको अन्धो मोह र कर्तव्यको कठिन द्वन्द्व

जीवनमा जब हामी बाहिरी मानिसहरूसँग लड्छौं वा प्रतिस्पर्धा गर्छौं, तब हामीलाई खासै पीडा हुँदैन। तर जब सत्य, न्याय वा कर्तव्यका लागि आफ्नै परिवारका सदस्यहरू, प्रिय साथीहरू वा पुराना घनिष्ठ सम्बन्धहरूको गलत आचरणको विरोध गर्नुपर्ने हुन्छ, तब मानिसभित्र भयानक धर्मसंकट पैदा हुन्छ। अर्जुन जस्तै, हामी पनि प्रायः सम्बन्धको मोहमा परेर अन्यायलाई सहने वा सत्यलाई सम्झौता गर्ने गल्ती गर्छौं। आफ्नै मनभित्र पनि हाम्रा खराब बानीहरू (आलस्य, रिस, अहंकार) वर्षौंदेखि हामीसँगै हुर्किएका 'स्वजन' जस्ता बनेका हुन्छन्। तिनीहरूलाई त्याग्न खोज्दा हाम्रो मनलाई आफ्नै अङ्ग काटेको जस्तो पीडा हुन्छ। तर सत्य के हो भने— कर्तव्य र न्यायको अगाडि सम्बन्धको मोहलाई त्याग्न नसक्ने मानिस कहिल्यै मुक्त हुन सक्दैन।
व्यावहारिक सूत्र :

सत्य, न्याय र कर्तव्यको बाटोमा हिँड्दा कहिलेकाहीं आफ्नै प्रियजन वा पुराना बानीहरूको विरोध गर्नुपर्ने हुन सक्छ। भावनामा बगेर गलत कुरालाई समर्थन नगर्नुहोस्; कर्तव्य सधैं मोहभन्दा माथि हुन्छ।