अध्याय 1श्लोक 28
Chapter 1 • Verse 28

अध्याय 1 : अर्जुनविषादयोग

अर्जुनको विषाद र मानसिक द्वन्द्व

सञ्जय उवाच / अर्जुन उवाच

कृपया परयाविष्टो विषीदन्निदमब्रवीत्।

अर्जुन उवाच—

दृष्ट्वेमं स्वजनं कृष्ण युयुत्सुं समुपस्थितम्॥ २८॥

kṛpayā parayāviṣṭo viṣīdann-idam-abravīt |

arjuna uvāca |

dṛṣṭvemaṁ svajanaṁ kṛṣṇa yuyutsuṁ samupasthitam || 28 ||

पदच्छेद र शब्दार्थ

कृपया (kṛpayā)=करुणा र दयाद्वारापरया (parayā)=अत्यन्त गहिरो / पराकाष्ठाकोआविष्टः (āviṣṭaḥ)=अभिभूत भएर / ग्रसित भएरविषीदन् (viṣīdan)=गहिरो शोक र विषादमा डुब्दैइदम् अब्रवीत् (idam abravīt)=यी वचनहरू भन्न लागेअर्जुन उवाच (arjuna uvāca)=अर्जुनले भने—दृष्ट्वा (dṛṣṭvā)=देखेरइमम् (imam)=यीस्व-जनम् (sva-janam)=आफ्नै नातागोता / आफ्ना स्वजनहरूलाईकृष्ण (kṛṣṇa)=हे कृष्ण!युयुत्सुम् (yuyutsum)=आपसमा युद्ध गर्ने इच्छा लिएरसम्-उपस्थितम् (samupasthitam)=सामुन्ने उपस्थित भएका।

सरल नेपाली अनुवाद

सञ्जयले भने— अत्यन्त गहिरो करुणा (मोह) ले अभिभूत भएर र गहिरो शोकमा डुब्दै अर्जुनले यी वचनहरू भने— अर्जुनले भने: हे कृष्ण! युद्ध गर्ने इच्छा लिएर यस रणभूमिमा आमनेसामने उपस्थित भएका यी आफ्ना स्वजनहरूलाई देखेर...

महाभारतको परिस्थिति

'कृपया परयाविष्टो'— विषादको सुरुआत र 'स्वजन' को भ्रम

यहाँ महर्षि वेदव्यासले अर्जुनको आन्तरिक पतनको सुरुआतलाई दुईवटा अत्यन्त शक्तिशाली शब्दहरूद्वारा देखाउनुभएको छ: १. 'कृपया परयाविष्टः': अर्जुन सामान्य दयालु मात्र बनेका थिएनन्, उनी मोहजन्य करुणाको चरम पराकाष्ठामा डुबेका थिए। २. 'विषीदन्': गहिरो शोक र मानसिक छटपटाहटमा डुब्दै। यहीँबाट यस पहिलो अध्यायको नाम 'अर्जुनविषादयोग' सार्थक हुन थाल्छ। अर्जुनको बोलीमा आएको सबैभन्दा ठूलो परिवर्तन शब्द हो— 'स्वजनम्' (आफ्ना मान्छेहरू)। अहिलेसम्म जो 'अधर्मी कौरव', 'शत्रु' वा 'दुर्योधनका सहयोगी' थिए, अब ती सबै अर्जुनका आँखामा केवल 'मेरा आफ्ना नातेदार' बने। अर्जुन भन्छन्— "हे कृष्ण! जब म हेर्छु कि यी मेरै बाजे, मेरै गुरु, मेरै दाजुभाइहरू आपसमा एक-अर्काको घाँटी रेट्न यसरी मरिहत्ते गरेर उभिएका छन्, तब मेरो मुटु थाम्नै नसक्ने गरी च्यातिएको छ।"
आफ्नो जीवनमा प्रयोग

विषादको मनोवैज्ञानिक स्रोत र संकुचित ममता

श्रीमद्भगवद्गीताको महान् दर्शन कुनै मन्दिर वा शान्त हिमालयको गुफामा होइन; कुरुक्षेत्रको युद्धभूमिमा एउटा महायोद्धाको गहिरो मनोवैज्ञानिक संकट (Depression / Mental Breakdown) बाट सुरु हुन्छ। यो विषाद कहाँबाट आयो? यो विषाद तब आयो जब अर्जुनले आफ्नो वृहत् कर्तव्य (धर्म) बिर्सेर 'स्वजन' (मेरा आफ्ना, मेरो परिवार, मेरो प्रतिष्ठा) को संकीर्ण पर्खालभित्र आफूलाई कैद गरे। संसारकै सबैभन्दा साहसी र धनुर्धर व्यक्ति पनि जब मोहको जालोमा फस्छ, तब ऊ असहाय बालक जस्तै रुन थाल्छ। जबसम्म तपाईं जीवनलाई 'मेरो र तेरो' को दृष्टिले हेर्नुहुन्छ, तबसम्म विषादबाट कहिल्यै मुक्ति पाउनुहुन्न। तर यो विषाद नै गीताको सुरुआत हो— किनभने जबसम्म मानिस आफ्नो अहंकार र क्षमता टुटिसकेको महसुस गर्दैन, तबसम्म उसले परमात्मालाई पूर्ण रूपमा आत्मसमर्पण गर्न सक्दैन। विषाद नै रूपान्तरणको पहिलो ढोका हो।
व्यावहारिक सूत्र :

जीवनमा जब गहिरो निराशा वा संकट (विषाद) ले घेर्छ, तब नआत्तिनुहोस्। त्यो क्षण तपाईंको पुरानो संकुचित अहंकार भत्किने र नयाँ आध्यात्मिक चेतना (कृष्णको ज्ञान) जन्मने सुनौलो अवसर हुन सक्छ।