अध्याय 1श्लोक 43
Chapter 1 • Verse 43

अध्याय 1 : अर्जुनविषादयोग

अर्जुनको विषाद र मानसिक द्वन्द्व

अर्जुन उवाच

दोषैरेतैः कुलघ्नानां वर्णसङ्करकारकैः।

उत्साद्यन्ते जातिधर्माः कुलधर्माश्च शाश्वताः॥ ४३॥

doṣair-etaiḥ kula-ghnānāṁ varṇa-saṅkara-kārakaiḥ |

utsādyante jāti-dharmāḥ kula-dharmāś-ca śāśvatāḥ || 43 ||

पदच्छेद र शब्दार्थ

दोषैः एतैः (doṣaiḥ etaiḥ)=यी यस्ता महादोषहरूद्वाराकुल-घ्नानाम् (kula-ghnānām)=कुललाई नष्ट गर्नेहरूकावर्ण-सङ्कर-कारकैः (varṇa-saṅkara-kārakaiḥ)=वर्णसङ्कर र सामाजिक विकृति फैलाउनेउत्साद्यन्ते (utsādyante)=नष्ट हुन्छन् / उखेलिन्छन्जाति-धर्माः (jāti-dharmāḥ)=जातिधर्महरू (सामाजिक कर्तव्य र मर्यादाहरू)कुल-धर्माः च (kula-dharmāḥ ca)=अनि कुलधर्महरू (पारिवारिक परम्पराहरू)शाश्वताः (śāśvatāḥ)=शाश्वत / सनातन कालदेखि चलिआएका।

सरल नेपाली अनुवाद

अर्जुनले भने— वर्णसङ्कर उत्पन्न गराउने कुलघातीहरूको यी यस्ता महादोषहरूले गर्दा परापूर्वकालदेखि चल्दै आएका शाश्वत कुलधर्म (पारिवारिक मूल्य) र जातिधर्म (सामाजिक मर्यादा) समूल नष्ट हुन्छन्।

महाभारतको परिस्थिति

सभ्यताको महाविनाश— सामाजिक र पारिवारिक व्यवस्थाको अन्त्य

अर्जुनले यहाँ समाजलाई टिकाइराख्ने दुईवटा केन्द्रीय खम्बाको व्याख्या गरेका छन्: १. 'जातिधर्म': समाजको बृहत् संरचना, नागरिक कर्तव्य, विभिन्न वर्गहरूको आपसी सद्भाव र सामाजिक अनुशासन। २. 'कुलधर्म': परिवारको आन्तरिक संस्कार, आमाबुबा-छोराछोरी बीचको मर्यादा र पुर्खादेखि चलिआएको आध्यात्मिक परम्परा। अर्जुन भन्छन्— "हे जनार्दन! जब युद्धमा कुलको संहार हुन्छ, तब समाजले हजारौं वर्षको त्याग र अनुभवबाट निर्माण गरेका ती 'शाश्वत' (सनातन) नियमहरू एकै क्षणमा ध्वस्त हुन्छन्। समाजबाट मर्यादा हराउँछ, जंगलराज सुरु हुन्छ, र मानिसहरू पशु समान बन्न पुग्छन्। के हामी यस्तो सामाजिक अपराधको भागीदार बन्ने?"
आफ्नो जीवनमा प्रयोग

शाश्वत मूल्य र आन्तरिक व्यवस्थाको रक्षा

कुनै पनि मानिस वा समाज तबसम्म मात्र सुरक्षित रहन्छ, जबसम्म उसले आफ्ना 'शाश्वत मूल्यहरू' (Core Values) को रक्षा गर्छ। सत्य, इमानदारी, आपसी सम्मान र कर्तव्यपरायणता यस्ता शाश्वत नियम हुन् जसले मानव समाजलाई पशुभन्दा फरक बनाउँछन्। जब मानिसले रिस, लोभ वा युद्धको उन्मादमा परेर यी मूल्यहरूलाई लत्याउँछ, तब उसको जीवनबाट शान्ति सधैंका लागि हराउँछ। हाम्रो आफ्नै मनभित्र पनि एउटा 'जातिधर्म र कुलधर्म' छ— हाम्रा विवेकपूर्ण सिद्धान्तहरू। जब हामी आवेशमा आएर आफ्नो सिद्धान्त त्याग्छौं, हाम्रो सिङ्गो व्यक्तित्वको अनुशासन भत्किन्छ।
व्यावहारिक सूत्र :

आफ्ना जीवनका आधारभूत नैतिक मूल्य र सिद्धान्तहरूलाई कुनै पनि लोभ वा आवेगको खातिर नतोड्नुहोस्। सिद्धान्त हराएको जीवन दिशाहीन डुङ्गा जस्तै हुन्छ।