अध्याय 11श्लोक 32
Chapter 11 • Verse 32

अध्याय 11 : विश्वरूपदर्शनयोग

विश्वरूप दर्शन (समय र कालको महाविराट स्वरूप)

श्रीभगवानुवाच

कालोऽस्मि लोकक्षयकृत्प्रवृद्धो लोकान्समाहर्तुमिह प्रवृत्ततः।

ऋतेऽपि त्वां न भविष्यन्ति सर्वे येऽवस्थिताः प्रत्यनीकेषु योधाः॥ ३२॥

kālo 'smi loka-kṣaya-kṛt pravṛddho lokān samāhartum iha pravṛttaḥ |

ṛte 'pi tvāṁ na bhaviṣyanti sarve ye 'vasthitāḥ pratyanīkeṣu yodhāḥ || 32 ||

पदच्छेद र शब्दार्थ

कालः अस्मि (kālo 'smi)=म महाकाल (सम्पूर्ण सृष्टिको समय/मृत्यु) हुँलोक-क्षय-कृत् (loka-kṣaya-kṛt)=सम्पूर्ण लोकहरूको संहार गर्नेप्रवृद्धः (pravṛddho)=महाविराट् रूपमा बढेकोलोकान् (lokān)=यी सम्पूर्ण लोकहरूलाईसमाहर्तुम् (samāhartum)=आफूभित्र समेट्न वा संहार गर्नइह प्रवृत्तः (iha pravṛttaḥ)=यहाँ यस युद्धभूमिमा सक्रिय भई प्रकट भएको छुऋते अपि त्वाम् (ṛte 'pi tvām)=तिमीबिना पनि (तिमीले नलडे पनि)न भविष्यन्ति (na bhaviṣyanti)=जीवित रहने छैनन्सर्वे (sarve)=यी सबैका सबैये अवस्थिताः (ye 'vasthitāḥ)=जो उभिएका छन्प्रत्यनीकेषु (pratyanīkeṣu)=विपक्षी (शत्रु) सेनाको मोर्चामायोधाः (yodhāḥ)=योद्धाहरू।

सरल नेपाली अनुवाद

श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— म सम्पूर्ण लोकहरूको संहार गर्ने महाविराट् 'महाकाल' (समय/मृत्यु) हुँ; र यहाँ सम्पूर्ण लोकहरूलाई समेट्नका लागि अहिले प्रवृत्त भएको छु। यदि तिमीले युद्ध लडेनौ भने पनि (तिमीबिना पनि) विपक्षी शत्रुसेनामा उभिएका यी कुनै पनि योद्धाहरू जीवित रहने छैनन्।

महाभारतको परिस्थिति

कालोऽस्मि: श्रीकृष्णको ऐतिहासिक आत्म-घोषणा

अर्जुनको प्रश्नको उत्तरमा श्रीकृष्णले विश्व इतिहासकै सबैभन्दा शक्तिशाली घोषणा गर्नुभयो: "कालोऽस्मि लोकक्षयकृत्प्रवृद्धो"— "म महाकाल हुँ!" अर्जुन अझैसम्म सोच्दै थिए कि कौरवहरू बाँच्ने कि मर्ने भन्ने निर्णय उनको हातमा छ; 'मैले बाण हानेँ भने मर्छन्, मैले बाण हानेन भने बच्छन्' भन्ने सूक्ष्म अहङ्कार अर्जुनमा थियो। तर श्रीकृष्णले स्पष्ट पारिदिनुभयो— "हे अर्जुन! तिमीले बाण नचलाए पनि यी अधर्मी योद्धाहरू कालको नियमअनुसार मारिइसकेका छन्। तिमी केवल भ्रममा नपर कि तिमीले कसैलाई मार्दैछौ वा बचाउँदैछौ।"
आफ्नो जीवनमा प्रयोग

म कर्ता हुँ भन्ने भ्रमको अन्त्य (Dissolving the Illusion of Doership)

मनुष्यको सबैभन्दा ठूलो मानसिक तनावको कारण हो— 'म कर्ता हुँ' (I am the doer): - हामी सोच्छौं: "यदि मैले गरिनँ भने संसार रोकिन्छ, परिवार भताभुङ्ग हुन्छ, सबै सकिन्छ।" - तर वास्तविकता के हो भने, यो सम्पूर्ण सृष्टि ईश्वरीय नियम (काल) अनुसार चलिरहेको छ। - तपाईं हुनुभन्दा अघि पनि यो संसार चल्दै थियो, तपाईं गएपछि पनि चल्नेछ। - जब मानिसले यो बुझ्छ, तब उसको काँधबाट अनुचित चिन्ता र तनावको ठूलो बोझ हट्छ।
व्यावहारिक सूत्र :

आफूलाई ब्रह्माण्डको नियन्त्रक ठान्ने अहङ्कार त्याग्नुहोस्; समयको ईश्वरीय नियममा भरोसा गरी केवल आफ्नो कर्तव्य पूरा गर्नुहोस्।