अध्याय 11श्लोक 37
Chapter 11 • Verse 37

अध्याय 11 : विश्वरूपदर्शनयोग

विश्वरूप दर्शन (समय र कालको महाविराट स्वरूप)

अर्जुन उवाच

कस्माच्च ते न नमेरन्महात्मन् गरीयसे ब्रह्मणोऽप्यादिकर्त्रे।

अनन्त देवेश जगन्निवास त्वमक्षरं सदसत्तत्परं यत्॥ ३७॥

kasmāc ca te na nameran mahātman garīyase brahmaṇo 'py ādi-kartre |

ananta deveśa jagan-nivāsa tvam akṣaraṁ sad-asat tat-paraṁ yat || 37 ||

पदच्छेद र शब्दार्थ

कस्मात् च (kasmāc ca)=किन पोते (te)=तपाईंलाईन नमेरन् (na nameran)=प्रणाम (नमस्कार) नगरून् रमहात्मन् (mahātman)=हे महात्मा परमेश्वर!गरीयसे (garīyase)=सबैभन्दा महान् तथा श्रेष्ठ हुनुभएकाब्रह्मणः अपि आदि-कर्त्रे (brahmaṇo 'py ādi-kartre)=सृष्टिकर्ता ब्रह्माजीका पनि आदि-सृष्टिकर्ताअनन्त (ananta)=हे असीम अनन्त प्रभु!देवेश (deveśa)=हे समस्त देवहरूका ईश्वर!जगत्-निवास (jagan-nivāsa)=हे सम्पूर्ण जगतको आश्रयस्थल!त्वम् अक्षरम् (tvam akṣaram)=तपाईं नै अविनाशी अक्षर ब्रह्म हुनुहुन्छसत् असत् (sad-asat)=सत् (व्यक्त) र असत् (अव्यक्त प्रकृति)तत्-परम् यत् (tat-paraṁ yat)=र ती दुवैभन्दा पर रहेको जो परमतत्त्व छ, त्यो पनि तपाईं नै हुनुहुन्छ।

सरल नेपाली अनुवाद

अर्जुन भन्नुहुन्छ— हे महात्मन्! सृष्टिकर्ता ब्रह्माजीका पनि आदि-पिता र सबैभन्दा श्रेष्ठ हुनुभएका तपाईंलाई उनीहरूले किन नमस्कार नगरून् र? हे अनन्त! हे देवेश! हे जगन्निवास! तपाईं नै अविनाशी अक्षर ब्रह्म हुनुहुन्छ; सत् (व्यक्त) र असत् (अव्यक्त) तथा ती दुवैभन्दा पर रहेको परमतत्त्व पनि तपाईं नै हुनुहुन्छ।

महाभारतको परिस्थिति

ब्रह्माजीका पनि आदि-सृष्टिकर्ता श्रीकृष्ण

अर्जुनले श्रीकृष्णको सर्वोच्च दार्शनिक स्वरूपको स्तुति गर्नुभएको छ। संसारले ब्रह्माजीलाई सृष्टिकर्ता मान्छ, तर ती ब्रह्माजीलाई पनि उत्पन्न गर्ने आदि-पिता स्वयं श्रीकृष्ण हुनुहुन्छ। उहाँ 'सत्' (दृश्य भौतिक संसार) पनि हुनुहुन्छ, 'असत्' (सूक्ष्म अदृश्य कारण प्रकृति) पनि हुनुहुन्छ, र यी दुवैभन्दा पर रहेको अविनाशी 'अक्षर परब्रह्म' पनि स्वयं उहाँ नै हुनुहुन्छ। त्यसैले सम्पूर्ण ब्रह्माण्डले उहाँको चरणमा नतमस्तक हुनु परम स्वाभाविक छ।
आफ्नो जीवनमा प्रयोग

कारणहरूको पनि परम कारण (The Primal Source of All Being)

हामी जीवनमा कारण र कार्यको खोजी गर्छौं: - एउटा घटनाको कारण अर्को, त्यसको कारण तेस्रो हुन्छ। - तर त्यो अनन्त शृङ्खलाको अन्तिम मूल स्रोत कहाँ छ? त्यो नै 'आदिकर्त्ता' परमात्मा हुनुहुन्छ। - जब मानिसले बुझ्छ कि सबै कुराको मूल मुहान एउटै परमसत्य हो, तब उसका सबै अहंकारहरू शान्त हुन्छन् र उसले आफूलाई कृतज्ञतापूर्वक नमनको स्थितिमा पाउँछ।
व्यावहारिक सूत्र :

आफ्नो अस्तित्वको मूल मुहान परमात्मा हो भनी सम्झनुहोस् र सदैव कृतज्ञताको भावमा रहनुहोस्।