अध्याय 11श्लोक 42
Chapter 11 • Verse 42

अध्याय 11 : विश्वरूपदर्शनयोग

विश्वरूप दर्शन (समय र कालको महाविराट स्वरूप)

अर्जुन उवाच

यच्चावहासार्थमसत्कृतोऽसि विहारशय्यासनभोजनेषु।

एकोऽथ वाप्यच्युत तत्समक्षं तत्क्षामये त्वामहमप्रमेयम्॥ ४२॥

yac cāvahāsārtham asat-kṛto 'si vihāra-śayyāsana-bhojaneṣu |

eko 'tha vāpy acyuta tat-samakṣaṁ tat kṣāmaye tvām aham aprameyam || 42 ||

पदच्छेद र शब्दार्थ

यत् च (yac ca)=र जे-जति पनिअवहास-अर्थम् (avahāsārtham)=हाँसो-ठट्टा वा मजाकका लागिअसत्कृतः असि (asat-kṛto 'si)=तपाईंको अनादर वा अपमान भएको छविहार-शय्या-आसन-भोजनेषु (vihāra-śayyāsana-bhojaneṣu)=घुमफिर गर्दा, सुत्दा, बस्दा वा भोजन गर्दाएकः (eko)=एकान्तमाअथ वा अपि (atha vāpy)=अथवाअच्युत (acyuta)=हे अच्युत (कहिल्यै च्युत नहुने श्रीकृष्ण)!तत्-समक्षम् (tat-samakṣaṁ)=ती अरू मित्रहरूको अगाडितत् (tat)=ती सबै अपराधहरूका लागिक्षामये त्वाम् (kṣāmaye tvām)=म तपाईंसँग क्षमायाचना गर्दछुअहम् (aham)=अप्रमेयम् (aprameyam)=बुद्धिले नाप्न नसकिने अगाध महिमा हुनुभएका प्रभुसँग।

सरल नेपाली अनुवाद

अर्जुन भन्नुहुन्छ— हे अच्युत! घुमफिर गर्दा, ओछ्यानमा सुत्दा, सँगै बस्दा वा भोजन गर्दा— एकान्तमा होस् वा अन्य साथीभाइहरूको सामुन्ने, हाँसो-मजाकका क्रममा मबाट तपाईंप्रति जे-जति अनादर भएको छ, ती सम्पूर्ण अपराधहरूका लागि म अप्रमेय (अगाध महिमा भएका) तपाईंसँग क्षमा माग्दछु।

महाभारतको परिस्थिति

विहार, शय्या र भोजनका भूलहरूको क्षमायाचना

अर्जुनले श्रीकृष्णसँग बितेका वर्षहरूको एक-एक क्षण सम्झनुहुन्छ— इन्द्रप्रस्थको राजदरबारमा सँगै घुम्दा, खाँदा, सुत्दा, कहिलेकाहीँ हाँसो-ठट्टामा श्रीकृष्णलाई जिस्क्याउँदा भएका भूलहरू अर्जुनको आँखा अगाडि नाच्छन्। "हे अच्युत! मैले साथी सम्झेर तपाईंसँग कति ठट्टा गरेँ, कति अगाडि हिँडेँ, कति अनादर गरेँ होला! तर आज म बुझ्दैछु तपाईं को हुनुहुन्छ। त्यसैले म दुवै हात जोडेर हजुरसँग आफ्ना सबै गल्तीहरूको क्षमा माग्दछु।" यो साँचो पश्चात्ताप र भक्तिको पराकाष्ठा हो।
आफ्नो जीवनमा प्रयोग

साँचो पश्चात्ताप र क्षमाको शुद्धि (The Cleansing Power of Genuine Apology)

मनुष्यबाट जानीनजानी धेरै भूलहरू हुन्छन्: - तर भूल हुनुभन्दा ठूलो कुरा त्यो भूललाई स्वीकार गर्न सक्नु हो। - जब मानिसले आफ्नो अहङ्कारलाई विसर्जन गरेर निष्कपट हृदयले क्षमा माग्छ, तब मनका सम्पूर्ण बोझहरू पखालिन्छन्। - अर्जुनको यो क्षमायाचनाले हामीलाई सिकाउँछ कि आफ्ना गल्तीहरूलाई नलुकाउनुहोस्; विनम्र भई क्षमा माग्नु नै आत्मशुद्धिको सबैभन्दा छोटो बाटो हो।
व्यावहारिक सूत्र :

आफूबाट भएका भूलहरूलाई विनम्र भई स्वीकार गर्नुहोस् र निष्कपट हृदयले क्षमा माग्नुहोस्; क्षमाले आत्मालाई हलुङ्गो बनाउँछ।