अध्याय 11 : विश्वरूपदर्शनयोग
विश्वरूप दर्शन (समय र कालको महाविराट स्वरूप)
तस्मात्प्रणम्य प्रणिधाय कायं प्रसादये त्वामहमीशमीड्यम्।
पितेव पुत्रस्य सखेव सख्युः प्रियः प्रियायार्हसि देव सोढुम्॥ ४४॥
tasmāt praṇamya praṇidhāya kāyaṁ prasādaye tvām aham īśam īḍyam |
piteva putrasya sakheva sakhyuḥ priyaḥ priyāyārhasi deva soḍhum || 44 ||
पदच्छेद र शब्दार्थ
तस्मात् (tasmāt)=त्यसकारण•प्रणम्य (praṇamya)=दण्डवत् प्रणाम गरेर•प्रणिधाय कायम् (praṇidhāya kāyaṁ)=आफ्नो शरीरलाई चरणमा लम्पसार पारेर (साष्टाङ्ग प्रणाम गरी)•प्रसादये त्वाम् (prasādaye tvām)=तपाईंलाई प्रसन्न पार्न प्रार्थना गर्दछु•अहम् (aham)=म•ईशम् ईड्यम् (īśam īḍyam)=स्तुति गर्न योग्य परमेश्वरलाई•पिता इव पुत्रस्य (piteva putrasya)=जसरी पिताले पुत्रका अपराधहरूलाई क्षमा गर्दछन्•सखा इव सख्युः (sakheva sakhyuḥ)=जसरी साथीले साथीका गल्तीहरूलाई सहन्छ•प्रियः प्रियायाः (priyaḥ priyāyā)=र जसरी प्रेमीले आफ्नी प्रेमिकाका भूलहरूलाई क्षमा गर्दछ•अर्हसि देव सोढुम् (arhasi deva soḍhum)=हे देव! त्यसैगरी तपाईंले पनि मेरा सम्पूर्ण अपराधहरूलाई क्षमा गरिदिन (सहन) योग्य हुनुहुन्छ।
सरल नेपाली अनुवाद
अर्जुन भन्नुहुन्छ— त्यसकारण हे स्तुति गर्न योग्य परमेश्वर! म आफ्नो शरीरलाई तपाईंको पाउमा लम्पसार पारेर (साष्टाङ्ग दण्डवत् प्रणाम गर्दै) तपाईंलाई प्रसन्न गराउन प्रार्थना गर्दछु। जसरी पिताले पुत्रका गल्तीलाई, साथीले साथीका भूलहरूलाई, र प्रेमीले आफ्नी प्रियतमाका अपराधलाई क्षमा गर्दछ— हे देव! त्यसैगरी तपाईंले पनि मेरा सम्पूर्ण गल्तीहरूलाई क्षमा गरिदिनुहोस्।
पिता, सखा र प्रियतम: ईश्वरीय क्षमाको तीन मधुर उपमा
परमात्मासँगको आत्मीय सम्बन्ध (Intimate Relationship with the Divine)
परमात्मासँगको सम्बन्धलाई औपचारिकता वा डरमा नबाँध्नुहोस्; पिता, साथी वा प्रियतम सम्झेर आफ्नो हृदयको सम्पूर्ण भावना उहाँसँग पोख्नुहोस्।