अध्याय 11 : विश्वरूपदर्शनयोग
विश्वरूप दर्शन (समय र कालको महाविराट स्वरूप)
इत्यर्जुनं वासुदेवस्तथोक्त्वा स्वकं रूपं दर्शयामास भूयः।
आश्वासयामास च भीतमेनं भूत्वा पुनः सौम्यवपुर्महात्मा॥ ५०॥
ity arjunaṁ vāsudevas tathoktvā svakaṁ rūpaṁ darśayām āsa bhūyaḥ |
āśvāsayām āsa ca bhītam enaṁ bhūtvā punaḥ saumya-vapur mahātmā || 50 ||
पदच्छेद र शब्दार्थ
इति (ity)=यस प्रकार•अर्जुनम् (arjunaṁ)=अर्जुनलाई•वासुदेवः (vāsudevas)=भगवान् श्रीकृष्णले•तथा उक्त्वा (tathoktvā)=त्यसो भनेर•स्वकम् रूपम् (svakaṁ rūpaṁ)=आफ्नो निजी (चतुर्भुज र पछि द्विभुज) स्वरूपलाई•दर्शयामास भूयः (darśayām āsa bhūyaḥ)=पुनः देखाउनुभयो•आश्वासयामास च (āśvāsayām āsa ca)=र सान्त्वना दिनुभयो (ढाडस बाँध्नुभयो)•भीतम् एनम् (bhītam enam)=अत्यन्त भयभीत भएका यी अर्जुनलाई•भूत्वा पुनः (bhūtvā punaḥ)=फेरि धारण गरेर•सौम्य-वपुः (saumya-vapur)=अत्यन्त शान्त, मनोहर र सौम्य शरीर•महात्मा (mahātmā)=महात्मा श्रीकृष्णले।
सरल नेपाली अनुवाद
सञ्जय भन्नुहुन्छ— वासुदेव श्रीकृष्णले अर्जुनलाई यसो भनेर फेरि आफ्नो निजी चतुर्भुज रूप देखाउनुभयो; र त्यसपछि पुनः आफ्नो अत्यन्त मनोहर, शान्त र सौम्य मानवरूप धारण गरी भयभीत भएका अर्जुनलाई प्रेमपूर्वक ढाडस र सान्त्वना दिनुभयो।
महात्मा श्रीकृष्णको सौम्य रूप र अर्जुनलाई सान्त्वना
प्रेम र सौम्यताको स्पर्श (The Reassuring Embrace of Grace)
कठिनाइहरू पार गरिसकेपछि अरूलाई पनि ढाडस र सान्त्वना दिनुहोस्; प्रेम र सौम्यता नै परमात्माको सबैभन्दा प्रिय रूप हो।