अध्याय 11 : विश्वरूपदर्शनयोग
विश्वरूप दर्शन (समय र कालको महाविराट स्वरूप)
दृष्ट्वेदं मानुषं रूपं तव सौम्यं जनार्दन।
इदानीमस्मि संवृत्तः सचेताः प्रकृतिं गतः॥ ५१॥
dṛṣṭvedaṁ mānuṣaṁ rūpaṁ tava saumyaṁ janārdana |
idānīm asmi saṁvṛttaḥ sa-cetāḥ prakṛtiṁ gataḥ || 51 ||
पदच्छेद र शब्दार्थ
दृष्ट्वा इदम् (dṛṣṭvedaṁ)=देखेर यो•मानुषम् रूपम् (mānuṣaṁ rūpaṁ)=मनुष्य रूप (मानव स्वरूप)•तव सौम्यम् (tava saumyaṁ)=तपाईंको अत्यन्त शान्त, मनोहर र सौम्य•जनार्दन (janārdana)=हे जनार्दन श्रीकृष्ण!•इदानीम् (idānīm)=अब अहिले•अस्मि संवृत्तः (asmi saṁvṛttaḥ)=म भएको छु•स-चेताः (sa-cetāḥ)=शान्त चित्त भएको (होसमा आएको)•प्रकृतिम् गतः (prakṛtiṁ gataḥ)=र मेरो स्वाभाविक अवस्थामा फर्किएको छु।
सरल नेपाली अनुवाद
अर्जुन भन्नुहुन्छ— हे जनार्दन! तपाईंको यो अत्यन्त शान्त र मनोहर सौम्य मानव-स्वरूपलाई देखेर अब म शान्त चित्त भएको छु (होसमा आएको छु) र म आफ्नो स्वाभाविक स्थितिमा फर्किएको छु।
अर्जुनको स्वाभाविक चेतनामा पुनरागमन
अनुभवको पचावट र स्वाभाविक सन्तुलन (Integration and Grounding)
आध्यात्मिक ज्ञानलाई काल्पनिक संसारमा नउडाउनुहोस्; व्यावहारिक जीवनमा शान्त, सचेत र स्वाभाविक भएर प्रस्तुत हुनुहोस्।