अध्याय 12श्लोक 4
Chapter 12 • Verse 4

अध्याय 12 : भक्तियोग

भक्तियोग (श्रीकृष्णलाई प्रिय हुने गुणहरू)

श्रीभगवानुवाच

सन्नियम्येन्द्रियग्रामं सर्वत्र समबुद्धयः।

ते प्राप्नुवन्ति मामेव सर्वभूतहिते रताः॥ ४॥

sanniyamyendriya-grāmaṁ sarvatra sama-buddhayaḥ |

te prāpnuvanti mām eva sarva-bhūta-hite ratāḥ || 4 ||

पदच्छेद र शब्दार्थ

सन्नियम्य (sanniyamya)=राम्रोसँग पूर्ण वशमा राखेर (नियन्त्रण गरी)इन्द्रिय-ग्रामम् (indriya-grāmaṁ)=सम्पूर्ण इन्द्रियहरूको समूहलाईसर्वत्र (sarvatra)=सबै परिस्थिति र सबै प्राणीहरूमासम-बुद्धयः (sama-buddhayaḥ)=समभाव (समान दृष्टि) राख्नेहरूते (te)=ती ज्ञानीहरू पनिप्राप्नुवन्ति (prāpnuvanti)=प्राप्त गर्दछन्माम् एव (mām eva)=मलाई नैसर्व-भूत-हिते (sarva-bhūta-hite)=सम्पूर्ण प्राणीहरूको हित वा भलाइमारताः (ratāḥ)=सदा समर्पित वा तल्लीन रहनेहरू।

सरल नेपाली अनुवाद

श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— ...ती ज्ञानीहरू, जसले आफ्ना सम्पूर्ण इन्द्रियहरूलाई पूर्ण रूपमा वशमा राखेका छन्, सबै परिस्थिति र प्राणीहरूमा समान दृष्टि (समबुद्धि) राख्दछन्, र सम्पूर्ण प्राणीहरूको हित (कल्याण) मा निरन्तर तल्लीन रहन्छन्— तिनीहरूले पनि निश्चय नै मलाई नै प्राप्त गर्दछन्।

महाभारतको परिस्थिति

निर्गुण उपासनाको शर्त: इन्द्रिय-संयम, समता र विश्वकल्याण

श्रीकृष्णले स्पष्ट पार्नुभएको छ कि निर्गुण निराकार ब्रह्मको उपासकले पनि अन्ततः मलाई (श्रीकृष्णलाई) नै पाउँछ; दुई मार्गको गन्तव्य अलग होइन, एउटै हो। तर निर्गुण मार्गमा हिँड्ने साधकका लागि तीनवटा कठोर शर्तहरू छन्: १. 'सन्नियम्येन्द्रियग्रामम्'— सम्पूर्ण इन्द्रियहरूमा पूर्ण नियन्त्रण हुनुपर्छ। २. 'सर्वत्र समबुद्धयः'— सुख-दुःख, मित्र-शत्रु, राम्रो-नराम्रो सबैमा समान दृष्टि हुनुपर्छ। ३. 'सर्वभूतहिते रताः'— ऊ केवल एकान्तमा ध्यान गरेर मात्र बस्दैन, सम्पूर्ण प्राणीहरूको सेवा र भलाइमा समर्पित हुनुपर्छ।
आफ्नो जीवनमा प्रयोग

आत्मज्ञानको सामाजिक प्रमाण: लोककल्याण (Spiritual Realization as Universal Service)

धेरै मानिसहरू सोच्छन् कि आध्यात्मिकता भनेको संसार त्यागेर आफ्नै लागि मोक्ष खोज्नु हो: - तर गीताको कसी हेर्नुहोस्— 'सर्वभूतहिते रताः'! - यदि कसैले "म आत्मज्ञानी भएँ" भन्छ तर अरूको दुःख देखेर उसको हृदय पग्लिँदैन भने, त्यो ज्ञान केवल बौद्धिक अहंकार मात्र हो। - साँचो ज्ञानी ऊ हो, जसले सबै प्राणीमा आफ्नै आत्मा देख्छ र सबैको भलाइमा निःस्वार्थ रूपमा समर्पित हुन्छ।
व्यावहारिक सूत्र :

आफ्नो अध्यात्मलाई व्यक्तिगत स्वार्थमा सीमित नराख्नुहोस्; समाज र सम्पूर्ण प्राणीको निःस्वार्थ सेवालाई आफ्नो साधना बनाउनुहोस्।