अध्याय 13 : क्षेत्रक्षेत्रज्ञविभागयोग

धृतराष्ट्रको सम्पूर्ण जीवन 'पुत्र-मोह' को कारणले विनाश भयो। दुर्योधनका महापापहरू देख्दादेख्दै पनि धृतराष्ट्रको अन्धो मोह ('अभिष्वङ्ग') ले गर्दा उनले धर्मको बाटो छाडे। श्रीकृष्ण अर्जुनलाई सम्झाउनुहुन्छ— परिवार, छोराछोरी र घरको पालनपोषण गर्नु तिम्रो कर्तव्य हो, तर त्यसमा अन्धो भएर टाँसिनु (आसक्ति) बन्धन हो। प्रेमले सेवा गर्न सिकाउँछ, तर मोहले न्याय र सत्यलाई अन्धो बनाइदिन्छ। ज्ञानी मानिसले कर्तव्य पूरा गर्छ तर मनलाई सधैं समचित्त राख्छ।

धेरै मानिसहरू सोच्छन् कि अनासक्ति भनेको परिवारलाई घृणा गर्नु वा छाडेर हिँड्नु हो: - तर गीता भन्छ— प्रेम गर्नुहोस्, तर मोह नराख्नुहोस्! - 'अनभिष्वङ्ग' को अर्थ हो— अरूको सुख-दुःखमा आफू यति अन्धो नहुनु कि आफ्नो विवेक र सत्य नै गुमोस्। - जसरी एउटा डाक्टरले बिरामीको शल्यक्रिया गर्दा बिरामीप्रति दया त राख्छ तर भावनामा बगेर हात काँप्न दिँदैन, त्यसरी नै जीवनका कर्तव्यहरू निभाउँदा भित्री रूपमा अनासक्त र शान्त रहनुपर्छ। - प्रिय घटनामा नमात्तिनु र अप्रियमा नआत्तिनु नै मनको परिपक्वता हो।