अध्याय 14श्लोक 22
Chapter 14 • Verse 22

अध्याय 14 : गुणत्रयविभागयोग

प्रकृतिका तीन गुण (सत्त्व, रज, तम)

श्रीभगवानुवाच

प्रकाशं च प्रवृत्तिं च मोहमेव च पाण्डव।

न द्वेष्टि सम्प्रवृत्तानि न निवृत्तानि काङ्क्षति॥ २२॥

prakāśaṁ ca pravṛttiṁ ca moham eva ca pāṇḍava |

na dveṣṭi sampravṛttāni na nivṛttāni kāṅkṣati || 22 ||

पदच्छेद र शब्दार्थ

प्रकाशम् (prakāśam)=प्रकाश (सत्त्वगुणको कार्य: शान्ति, स्पष्टता र ज्ञान) लाईच (ca)=प्रवृत्तिम् (pravṛttim)=प्रवृत्ति (रजोगुणको कार्य: सक्रियता, कर्म र दौडधुप) लाईच (ca)=मोहम् (moham)=मोह (तमोगुणको कार्य: जडता, भ्रम वा निद्रा) लाईएव च (eva ca)=पनि निश्चय नैपाण्डव (pāṇḍava)=हे पाण्डुपुत्र अर्जुन!न द्वेष्टि (na dveṣṭi)=द्वेष गर्दैन (घृणा वा विरोध गर्दैन)सम्प्रवृत्तानि (sampravṛttāni)=ती प्रकट हुँदा वा अगाडि आउँदान (na)=न तनिवृत्तानि (nivṛttāni)=ती हटेर जाँदा वा समाप्त हुँदाकाङ्क्षति (kāṅkṣati)=तिनको आकाङ्क्षा वा चाहना गर्दछ

सरल नेपाली अनुवाद

श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— हे पाण्डुपुत्र अर्जुन! जो मानिस सत्त्वगुणको कार्य 'प्रकाश' (ज्ञान/शान्ति), रजोगुणको कार्य 'प्रवृत्ति' (सक्रियता) र तमोगुणको कार्य 'मोह' (भ्रम/जडता) प्रकट हुँदा तिनलाई घृणा वा द्वेष गर्दैन, र ती हटेर जाँदा तिनको आकाङ्क्षा (चाहना) पनि गर्दैन, (ऊ नै गुणातीत हो)।

महाभारतको परिस्थिति

गुणातीतको पहिलो लक्षण: तटस्थ स्वीकृति

श्रीकृष्णले यहाँ गुणातीत महापुरुषको पहिलो र सबैभन्दा अचम्मलाग्दो लक्षण बताउनुभएको छ। साधारण मानिस के गर्छ? - जब मनमा शान्ति र आनन्द आउँछ (सत्त्व), ऊ भन्छ— "आहा! यो कहिल्यै नजाओस्!" (आसक्ति)। र त्यो जाँदा रुन्छ। - जब कामको दौडधुप आउँछ (रज), ऊ छटपटाउँछ। - जब अल्छी वा उदासी आउँछ (तम), ऊ आफैंसँग लड्छ र घृणा गर्छ— "मलाई किन यस्तो भयो?" (द्वेष)। तर गुणातीत पुरुष मनको मौसमविद जस्तै हो! घाम लाग्दा घामलाई स्वीकार गर्छ, पानी पर्दा पानीलाई स्वीकार गर्छ, र हुरी चल्दा हुरीलाई हेर्छ— न घामसँग टाँसिन्छ, न पानीसँग रिसाउँछ। कुरुक्षेत्रमा श्रीकृष्ण आफैं गुणातीतका जीवन्त रूप हुनुहुन्थ्यो— युद्धको कोलाहल (रज), अर्जुनको मोह (तम) वा गीताको ज्ञान (सत्त्व) सबैका बीचमा उहाँ पूर्ण तटस्थ, शान्त र मुस्कुराइरहनुभएको थियो।
आफ्नो जीवनमा प्रयोग

मानसिक मौसमहरूको साक्षी बन्नु (Becoming the Neutral Observer of Moods)

हाम्रो दुःखको सबैभन्दा ठूलो कारण के हो? "हामी मनको अवस्थासँग लड्न थाल्छौं!" 1. जब मन अशान्त हुन्छ: - हामी भन्छौं— "मलाई किन अशान्ति भयो? म किन यस्तो छु?" यसो गर्दा हामी अशान्तिमाथि अर्को अशान्ति थप्छौं। 2. गुणातीतको मनोवैज्ञानिक कला: - जब मनमा शान्ति आउँछ (सत्त्व): मुस्कुराएर हेर्नुहोस्— "यो सत्त्वगुणको लहर हो।" - जब मनमा कामको चटारो आउँछ (रज): शान्त भएर हेर्नुहोस्— "यो रजोगुणको हावा हो।" - जब मन भारी हुन्छ (तम): लड्नुको सट्टा स्वीकार गर्नुहोस्— "यो तमोगुणको बादल हो, यो पनि केही बेरमा बितिहाल्छ।" - न कुनै गुणलाई धपाउनुहोस्, न कसैसँग टाँसिनुहोस्। जब तपाईं साक्षी बन्नुहुन्छ, गुणहरूले तपाईंलाई छुँदै नछोई आफैं शान्त भएर जान्छन्।
व्यावहारिक सूत्र :

आज मनमा जे-जस्तो भावना आए पनि (खुसी, रिस वा उदासी), त्यससँग नलड्नुहोस् र त्यसमा नफस्नुहोस्। केवल साक्षी बनेर भन्नुहोस्— 'यो मनको मौसम हो, म त अनन्त आकाश हुँ।'