अध्याय 15श्लोक 10
Chapter 15 • Verse 10

अध्याय 15 : पुरुषोत्तमयोग

पुरुषोत्तम योग (उल्टो संसार-वृक्ष)

श्रीभगवानुवाच

उत्क्रामन्तं स्थितं वापि भुञ्जानं वा गुणान्वितम्।

विमूढा नानुपश्यन्ति पश्यन्ति ज्ञानचक्षुषः॥ १०॥

utkrāmantaṁ sthitaṁ vāpi bhuñjānaṁ vā guṇānvitam |

vimūḍhā nānupaśyanti paśyanti jñāna-cakṣuṣaḥ || 10 ||

पदच्छेद र शब्दार्थ

उत्क्रामन्तम् (utkrāmantam)=शरीर छोडेर निस्कँदै गरेको (मृत्युको समयमा)स्थितम् वा अपि (sthitaṁ vāpi)=वा शरीरभित्र निवास गरिरहेकोभुञ्जानम् वा (bhuñjānaṁ vā)=वा विषयहरूलाई भोग गरिरहेकोगुण-अन्वितम् (guṇa-anvitam)=प्रकृतिका तीन गुणहरू (सत्त्व, रज, तम) सँग युक्त भएको यस जीवात्मालाईविमूढाः (vimūḍhāḥ)=अज्ञानी (मूढ वा अविवेकी मानिसहरूले)न अनुपश्यन्ति (na anupaśyanti)=कदापि देख्न सक्दैनन् (अनुभव गर्न सक्दैनन्)पश्यन्ति (paśyanti)=प्रत्यक्ष अनुभव गर्दछन् वा देख्दछन्ज्ञान-चक्षुषः (jñāna-cakṣuṣaḥ)=ज्ञान रूपी दिव्य चक्षु (विवेकको आँखा) भएका ज्ञानीहरूले मात्र

सरल नेपाली अनुवाद

श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— शरीर छोडेर जाँदै गरेको, शरीरमा बसिरहेको, वा गुणहरूसँग मिलेर विषयहरू भोग गरिरहेको यस जीवात्मालाई अज्ञानी मूढ मानिसहरूले कहिल्यै देख्न सक्दैनन्; केवल ज्ञान रूपी दिव्य आँखा (ज्ञान-चक्षु) भएका विवेकशील पुरुषहरूले मात्र यसलाई यथार्थ रूपमा देख्न सक्दछन्।

महाभारतको परिस्थिति

ज्ञान-चक्षु बिनाको अन्धोपन: स्थूल र सूक्ष्मको भेद

महाभारतमा धृतराष्ट्र जन्मजात शारीरिक रूपमा अन्धा थिए; तर त्योभन्दा ठूलो कुरा, उनी आध्यात्मिक रूपमा 'विमूढ' (ज्ञान-चक्षु नभएका) थिए। उनले केवल शरीर, रगतको नाता, राज्य र बाहिरी भोग मात्र देखे, तर शरीरभित्र खेलिरहेको अमर आत्मालाई कहिल्यै देख्न सकेनन्। श्रीकृष्ण अर्जुनलाई भन्नुहुन्छ: "हे अर्जुन! यो आत्मा यति नजिक छ— तिम्रो आँखाको हेराइमा, मुटुको धड्कनमा, श्वासको आवतजावतमा र खानपिनको प्रत्येक स्वादमा यो उपस्थित छ। तर संसारका लाखौं मानिसहरू केवल हाडछालाको बाहिरी खोल मात्र हेर्छन् र मर्ने-बाँच्ने खेलमा रुन्छन्। जसको भित्री विवेकको तेस्रो आँखा (ज्ञान-चक्षु) खुलेको छ, उसले मात्र यो अद्भुत आत्मालाई शरीरभित्र विराजमान भएको, भोग गरेको र मृत्युपछि नयाँ यात्रामा गएको प्रस्टसँग देख्न सक्छ।" यसले अर्जुनलाई बाहिरी चर्मचक्षुको मोहबाट उठाएर प्रज्ञाको दिव्य चक्षु खोल्न प्रेरित गर्दछ।
आफ्नो जीवनमा प्रयोग

आफ्नो तेस्रो आँखा खोल्नु: सतही अवलोकनभन्दा पर (Developing the Eye of Discernment)

हाम्रो दैनिक जीवनमा हामी प्रायः 'विमूढ' झैं बाँचिरहेका हुन्छौं: - हामी ऐनामा अनुहार हेर्छौं— चाउरी पर्यो कि परेन, कपाल कस्तो छ, लुगा कस्तो सुहाएको छ। - तर त्यो ऐनामा हेर्ने 'द्रष्टा' को हो? त्यो हेराइको पछाडि कुन ज्योति छ? त्यतातर्फ हाम्रो ध्यान कहिल्यै जाँदैन! 1. ज्ञान-चक्षुको साधना: - जब तपाईं खानुहुन्छ, केवल खानामा नहराउनुहोस्; त्यो स्वाद लिने भित्री चेतनालाई पनि अनुभव गर्नुहोस्। - जब तपाईं काम गर्नुहुन्छ वा बोल्नुहुन्छ, त्यो बोल्ने र निर्णय लिने भित्री मालिकलाई नियाल्नुहोस्। - यस अभ्यासले तपाईंको जीवनलाई सतहीबाट गहिरो, र मेकानिकलबाट पूर्णतः चैतन्य बनाइदिन्छ।
व्यावहारिक सूत्र :

दिनभरिमा कम्तीमा तीनपटक आफ्नो भित्री साक्षीलाई स्मरण गर्नुहोस्— 'म केवल शरीरको यन्त्र चलाउने चालक हुँ।' यसले तपाईंमा गहिरो आत्म-जागरूकता (Mindfulness) ल्याउनेछ।