अध्याय 17 : श्रद्धात्रयविभागयोग
श्रद्धा, भोजन र त्यागका तीन प्रकार
यत्तु प्रत्युपकारार्थं फलमुद्दिश्य वा पुनः।
दीयते च परिक्लिष्टं तद्दानं राजसं स्मृतम्॥ २१॥
yat tu pratyupakārārthaṁ phalam uddiśya vā punaḥ |
dīyate ca parikliṣṭaṁ tad dānaṁ rājasaṁ smṛtam || 21 ||
पदच्छेद र शब्दार्थ
यत् (yat)=जुन दान•तु (tu)=तर•प्रत्युपकार-अर्थम् (pratyupakārārtham)=फिर्ता उपकार (बदला) पाउने आशाले•फलम् उद्दिश्य (phalam uddiśya)=वा कुनै सांसारिक/परलौकिक फलको कामना राखेर•वा पुनः (vā punaḥ)=अथवा फेरि•दीयते (dīyate)=दिइन्छ•च परिक्लिष्टम् (ca parikliṣṭam)=र मन दुखाएर, कञ्जुस्याइँ वा झर्को मान्दै दिइन्छ•तत् दानम् (tad dānam)=त्यस दानलाई•राजसम् (rājasam)=राजसिक दान•स्मृतम् (smṛtam)=मानिएको छ
सरल नेपाली अनुवाद
श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— तर जुन दान फिर्ता उपकार पाउने आशाले, वा कुनै सांसारिक फलको कामना राखेर, अथवा मन दुखाएर (कञ्जुस्याइँ र झर्को मान्दै) दिइन्छ, त्यसलाई 'राजसिक दान' भनिन्छ।
राजसिक दानको संकुचितता: मन दुखाएर दिइएको दान
खुम्चिएको मनले नदिनुहोस्: उदारताको आनन्द (Giving Without Reluctance)
कसैलाई सहयोग गर्दा झर्को नमान्नुहोस्। मन दुखाएर दिनुभन्दा नदिनु नै राम्रो हो; र दिँदा पूर्ण खुसी र उदारताका साथ दिनुहोस्।