अध्याय 17 : श्रद्धात्रयविभागयोग

श्रीकृष्णले यहाँ 'तदर्थीयं कर्म' अर्थात् "परमात्माका लागि गरिएको कर्म" को सर्वोच्च महत्त्व स्थापित गर्नुभएको छ। संसारमा मानिसहरू धेरै काम गर्छन्— कोही धनका लागि, कोही पदका लागि, कोही परिवारका लागि। तर ती सबै कर्महरू 'असत्' (नश्वर) हुन्, किनभने ती शरीरसँगै सकिन्छन्। तर जुन कर्म भगवान्‌को सेवा, धर्मको रक्षा, लोककल्याण र सत्यका लागि गरिन्छ (तदर्थीयम्), त्यो कर्म 'सत्' बन्दछ। त्यो कहिल्यै मर्दैन; त्यो अमर बन्दछ! कुरुक्षेत्रको युद्धमा अर्जुनले बाण चलाउँदा यदि त्यो व्यक्तिगत बदलाका लागि हुन्थ्यो भने त्यो हिंसा र पाप हुन्थ्यो। तर जब अर्जुनले भगवान् श्रीकृष्णको आदेश र धर्म-संस्थापनका लागि (तदर्थीयम्) बाण चलाए, त्यो युद्ध नै साक्षात् 'सत्-कर्म' बन्यो।

तपाईं आफ्नो दैनिक जीवनका साधारण कामहरूलाई पनि 'सत्' कसरी बनाउन सक्नुहुन्छ? - खाना पकाउँदा सोच्नुहोस्— "म भगवान्‌का सन्तानहरूका लागि प्रसाद बनाउँदैछु।" - अफिसमा काम गर्दा सोच्नुहोस्— "म ईश्वरले सुम्पेको जिम्मेवारी इमान्दारिताका साथ पूरा गर्दैछु।" - साथीभाइ वा सेवा गर्दा सोच्नुहोस्— "म परमात्माकै सेवा गरिरहेको छु।" 1. जब तपाईंका साधारण कर्महरू पनि 'तदर्थीय' (ईश्वरका लागि) बन्दछन्, तब ती सम्पूर्ण कर्महरू सुनमा सुगन्धझैं पवित्र र 'सत्' बन्न पुग्दछन्। - तब जीवनमा कुनै बोरियत, तनाव वा गुनासो बाँकी रहँदैन।