अध्याय 2श्लोक 13
Chapter 2 • Verse 13

अध्याय 2 : साङ्ख्ययोग

साङ्ख्य योग (गीताको पूर्ण सार)

श्रीभगवानुवाच

देहिनोऽस्मिन्यथा देहे कौमारं यौवनं जरा।

तथा देहान्तरप्राप्तिर्धीरस्तत्र न मुह्यति॥ १३॥

dehino'smin yathā dehe kaumāraṁ yauvanaṁ jarā |

tathā dehāntara-prāptir-dhīras tatra na muhyati || 13 ||

पदच्छेद र शब्दार्थ

देहिनः (dehinaḥ)=शरीर धारण गर्ने जीवात्माकोअस्मिन् (asmin)=यस वर्तमानदेहे (dehe)=शरीरमायथा (yathā)=जसरीकौमारम् (kaumāram)=बाल्यकालयौवनम् (yauvanam)=जवानी / युवावस्थाजरा (jarā)=वृद्धावस्था / बुढ्यौली आउँछतथा (tathā)=त्यसैगरीदेह-अन्तर-प्राप्तिः (dehāntara-prāptiḥ)=अर्को नयाँ शरीरको प्राप्ति (मृत्यु र पुनर्जन्म)धीरः (dhīraḥ)=धैर्यवान् ज्ञानी पुरुषतत्र (tatra)=त्यस परिवर्तनमान मुह्यति (na muhyati)=मोहित हुँदैन / विचलित हुँदैन।

सरल नेपाली अनुवाद

श्रीभगवान्‌ले भन्नुभयो— जसरी यस शरीरभित्र रहेको जीवात्माको बाल्यकाल, जवानी र बुढ्यौली स्वाभाविक रूपमा आउँछ, त्यसैगरी मृत्युपछि अर्को शरीर प्राप्त हुनु पनि एउटा स्वाभाविक परिवर्तन मात्र हो; त्यसैले धैर्यवान् ज्ञानी पुरुष यसमा कहिल्यै मोहित वा विचलित हुँदैन।

महाभारतको परिस्थिति

जीवनका चार चरण र मृत्युको सहज स्वीकारोक्ति

भगवान् श्रीकृष्णले यहाँ अर्जुनको शोक मेटाउन दैनिक जीवनको एउटा अत्यन्तै सरल र प्रत्यक्ष उदाहरण दिनुहुन्छ: "अर्जुन! विचार गर त, जब तिमी बालक थियौ, तिम्रो त्यो बाल्यकालको सानो शरीर आज कहाँ गयो? त्यो शरीर त आज छैन, त्यो त मरिसक्यो! के तिमी आफ्नो बाल्यकालको शरीर मरेकोमा दिनरात छाती पिटीपिटी रुन्छौ? अहँ, रुँदैनौ! किनभने तिमी जान्दछौ कि बालकको शरीर रूपान्तरण भएर म बलवान् युवा भएँ। फेरि युवावस्थाको शरीर पनि सधैं रहँदैन; त्यो ढलेर वृद्धावस्था आउँछ। जसरी एउटै जीवनभित्र बाल्यकाल, जवानी र बुढ्यौलीको परिवर्तनलाई हामी कुनै शोक बिना सहजै स्वीकार गर्छौं, त्यसैगरी 'मृत्यु' पनि जीवात्माले जीर्ण शरीर छाडेर नयाँ शरीर धारण गर्ने अर्को स्वाभाविक खुड्किलो मात्र हो! 'धीरस्तत्र न मुह्यति': जसको बुद्धि धीर र प्रज्ञावान् छ, उसले बुझ्दछ कि मृत्यु कुनै अन्त्य होइन; यो त प्रकृतिको निरन्तर विकासक्रमको एउटा पाटो मात्र हो। त्यसैले ज्ञानी मानिस मृत्युमा कहिल्यै शोक गर्दैन।
आफ्नो जीवनमा प्रयोग

परिवर्तन नै प्रकृतिको शाश्वत नियम हो

हाम्रो जीवनको धेरैजसो दुःखको कारण के हो भने— हामी परिवर्तनलाई स्वीकार गर्न डराउँछौं। हामी पुराना सम्बन्धहरू, पुरानो उमेर, पुरानो पद वा पुरानो परिस्थितिहरूलाई जबर्जस्ती समातेर राख्न खोज्छौं। तर यो ब्रह्माण्डको एउटै मात्र स्थायी नियम छ— 'निरन्तर परिवर्तन'। यदि बाल्यकाल नमरेको भए तपाईं कहिल्यै युवा हुन सक्नुहुन्नथ्यो। यदि रुखबाट पुराना पहेँला पातहरू नझरेका भए नयाँ पालुवा पलाउन सक्दैनथ्यो। त्यसैगरी, मृत्यु कुनै विनाश होइन; यो त नयाँ जीवन र नयाँ यात्राको ढोका हो। जो मानिस जीवनका उतारचढाव र शारीरिक परिवर्तनहरूलाई साक्षी भावले हेर्न सक्छ (धीरः), ऊ जस्तोसुकै वियोगमा पनि शान्त र स्थिर रहन्छ।
व्यावहारिक सूत्र :

जीवनको निरन्तर परिवर्तन र अनित्यतालाई सहज रूपमा स्वीकार गर्नुहोस्। अतीतलाई समातेर रुन बन्द गर्नुहोस्; परिवर्तन प्रकृतिको नियम हो, धीर भएर वर्तमान कर्तव्यमा अडिग रहनुहोस्।