अध्याय 2श्लोक 63
Chapter 2 • Verse 63

अध्याय 2 : साङ्ख्ययोग

साङ्ख्य योग (गीताको पूर्ण सार)

श्रीभगवानुवाच

क्रोधाद्भवति संमोहः संमोहात्स्मृतिविभ्रमः।

स्मृतिभ्रंशाद्बुद्धिनाशो बुद्धिनाशात्प्रणश्यति॥ ६३॥

krodhād bhavati sammohaḥ sammohāt smṛti-vibhramaḥ |

smṛti-bhraṁśād buddhi-nāśo buddhi-nāśāt praṇaśyati || 63 ||

पदच्छेद र शब्दार्थ

क्रोधात् (krodhāt)=क्रोध (रिस) बाटभवति (bhavati)=हुन्छ / उत्पन्न हुन्छसंमोहः (sammohaḥ)=अति मूढता वा विवेकहीनता (अन्धोपन)संमोहात् (sammohāt)=त्यस मूढताबाटस्मृति-विभ्रमः (smṛti-vibhramaḥ)=स्मृति (संस्कार, शिक्षा र मर्यादा) को भ्रम वा विस्मृतिस्मृति-भ्रंशात् (smṛti-bhraṁśāt)=स्मृति नष्ट हुनालेबुद्धि-नाशः (buddhi-nāśaḥ)=विवेक तथा निर्णय क्षमता (बुद्धि) को पूर्ण विनाशबुद्धि-नाशात् (buddhi-nāśāt)=र बुद्धिको विनाश हुनालेप्रणश्यति (praṇaśyati)=मनुष्य आफ्नो अस्तित्वबाट पूर्णतया नष्ट हुन्छ (अधःपतन हुन्छ)।

सरल नेपाली अनुवाद

श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— क्रोधबाट सम्मोह (विवेकहीन अन्धोपन) उत्पन्न हुन्छ; सम्मोहबाट स्मृतिको भ्रम (आफ्ना संस्कार, शिक्षा र मर्यादाको विस्मृति) हुन्छ; स्मृति नष्ट भएपछि विवेक एवं निर्णय क्षमता (बुद्धि) को नाश हुन्छ; र बुद्धिको नाश भएपछि मनुष्य आफ्नो सम्पूर्ण जीवनबाट पूर्णतया नष्ट (पतित) हुन्छ!

महाभारतको परिस्थिति

पतनको भर्‍याङ (भाग २)— मानव विनाशको अन्तिम चक्रव्यूह

श्लोक ६२ र ६३ मिलेर श्रीमद्भगवद्गीताको सर्वाधिक प्रख्यात 'मनोवैज्ञानिक पतनको श्रृंखला' (Chain of Downfall) पूरा हुन्छ। महाभारतको द्यूतसभामा दुर्योधनको पतन यसै चक्रबाट भएको थियो: १. 'क्रोधाद्भवति संमोहः': क्रोधले गर्दा दुर्योधन यति अन्धो (सम्मोहित) भयो कि उसले कुलवधू द्रौपदीमाथि अपमान गर्ने दुस्साहस गर्‍यो। २. 'संमोहात्स्मृतिविभ्रमः': अन्धोपनले गर्दा उसको स्मृति नष्ट भयो— ऊ बिर्सियो कि ऊ भरतवंशको जेठो राजकुमार हो, भीष्म पितामह उसका अगाडि छन्, र द्रौपदी उसकी भाउजू हुन्। ३. 'स्मृतिभ्रंशाद्बुद्धिनाशो': स्मृति हराएपछि उसको बुद्धि (सहि-गलत छुट्याउने विवेक) पूरै नष्ट भयो, र उसले चीरहरणको आदेश दियो। ४. 'बुद्धिनाशात्प्रणश्यति': अन्ततः त्यही बुद्धिनाशको कारणले गर्दा दुर्योधनको सम्पूर्ण कुल, उसका ९९ भाइ र १८ अक्षौहिणी सेनाको कुरुक्षेत्रमा महाविनाश भयो! जब बुद्धिको ज्योति निभ्छ, तब मानिस पशुभन्दा पनि तल खस्छ!
आफ्नो जीवनमा प्रयोग

रिसको एक क्षण र सम्पूर्ण जीवनको बर्बादी

मनोविज्ञानमा एउटा भनाइ छ: "क्रोध भनेको आफैंले विष पिएर अरू मर्ने आशा गर्नु हो।" जब रिस उठ्छ: - मानिसले आफ्नो विवेक गुमाउँछ (संमोह)। - उसले बिर्सन्छ कि उसको अगाडि आफ्नै आमा, बुबा, सन्तान वा साथी उभिएका छन् (स्मृतिभ्रम)। - ऊ यस्तो शब्द बोल्छ वा यस्तो अपराध गर्छ (बुद्धिनाश), जसको पश्चात्ताप उसले जीवनभर जेल वा ग्लानिमा बिताएर पनि मेट्न सक्दैन (प्रणश्यति)। रिसको त्यो ५ सेकेन्डको आवेगले वर्षौंको सम्बन्ध, करियर र जीवनको प्रतिष्ठा एकै क्षणमा ध्वस्त पार्न सक्छ।
व्यावहारिक सूत्र :

क्रोधलाई कहिल्यै आफ्नो बुद्धिको मालिक बन्न नदिनुहोस्। जब रिस उठ्न थाल्छ, मौन बस्नुहोस् र त्यहाँबाट हट्नुहोस्। याद राख्नुहोस्— बुद्धिको रक्षा गर्नु नै आफ्नो जीवनको रक्षा गर्नु हो।