अध्याय 3श्लोक 21
Chapter 3 • Verse 21

अध्याय 3 : कर्मयोग

कर्मयोग (निष्काम सेवाको मार्ग)

श्रीभगवानुवाच

यद्यदाचरति श्रेष्ठस्तत्तदेवेतरो जनः।

स यत्प्रमाणं कुरुते लोकस्तदनुवर्तते॥ २१॥

yad yad ācarati śreṣṭhas tat tad evetaro janaḥ |

sa yat pramāṇaṁ kurute lokas tad anuvartate || 21 ||

पदच्छेद र शब्दार्थ

यत् यत् (yat yat)=जे जस्तोआचरति (ācarati)=आचरण वा व्यवहार गर्दछश्रेष्ठः (śreṣṭhaḥ)=श्रेष्ठ पुरुष (नेता, अगुवा वा प्रतिष्ठित व्यक्ति)तत् तत् (tat tat)=त्यस्तै त्यस्तै आचरणएव (eva)=नैइतरः (itaraḥ)=अरू, सामान्यजनः (janaḥ)=जनता वा मानिसहरूले गर्दछन्सः (saḥ)=त्यस श्रेष्ठ व्यक्तिलेयत् (yat)=जसलाईप्रमाणम् (pramāṇam)=प्रमाण वा आदर्श मानदण्डकुरुते (kurute)=बनाउँछ वा स्थापित गर्दछलोकः (lokaḥ)=सम्पूर्ण संसार वा समाजलेतत् (tat)=त्यसैलाईअनुवर्तते (anuvartate)=पछ्याउँछ वा अनुशरण गर्दछ।

सरल नेपाली अनुवाद

श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— समाजको श्रेष्ठ पुरुष (अगुवा वा नेता) ले जे जस्तो आचरण गर्दछ, अरू सामान्य मानिसहरूले पनि त्यस्तै-त्यस्तै आचरण गर्दछन्। उसले जसलाई प्रमाण (आदर्श मापदण्ड) को रूपमा स्थापित गर्दछ, सम्पूर्ण समाजले त्यसैको अनुशरण गर्दछ।

महाभारतको परिस्थिति

नेतृत्वको सार्वभौम सिद्धान्त: उदाहरणद्वारा नेतृत्व (Lead by Example)

यो श्लोक संसारभरिको नेतृत्व विज्ञान (Leadership Principles) को सर्वोच्च उद्घोष हो। श्रीकृष्णले अर्जुनलाई उनको सामाजिक हैसियतको स्मरण गराउनुहुन्छ: "हे अर्जुन! तिमी पाण्डुपुत्र हौ, कुरुवंशका महारथी हौ, र सारा भारतवर्षका युवाहरूले तिमीलाई आफ्नो आदर्श वीर नायक मान्छन्। यदि आज तिमीले युद्धभूमिमा काँतर बनेर 'म लड्दिनँ' भन्दै हातबाट धनुष खसालिदियौ भने, भोलि सम्पूर्ण समाजका मानिसहरूले पनि कठिन जिम्मेवारीबाट भाग्न तिम्रो नाम लिनेछन्। उनीहरूले भन्नेछन्— 'जब महान् धनुर्धर अर्जुन नै भागेका थिए भने हामीले किन कष्ट सहने?'" मानिसहरू नेताको भाषण होइन, उसको 'आचरण' हेर्छन्। अर्जुनले व्यक्तिगत स्वार्थका लागि होइन, भावी पुस्ताको मार्गदर्शनका लागि पनि निष्ठापूर्वक युद्ध लड्नुपर्ने थियो।
आफ्नो जीवनमा प्रयोग

शब्दभन्दा चर्को बोल्छ आचरण

चाहे तपाईं परिवारको अभिभावक हुनुहोस्, कार्यालयको प्रबन्धक (Manager), वा देशको नेता— तपाईं जे बोल्नुहुन्छ, त्यसले समाजलाई बदल्दैन; तपाईं जे गर्नुहुन्छ, त्यसले बदल्छ। - यदि आमाबुबा आफैं मोबाइलमा झुन्डिन्छन् र सन्तानलाई "किताब पढ" भन्छन् भने सन्तानले कहिल्यै पढ्दैनन्। - यदि नेता आफैं भ्रष्ट छ र "सुशासन" को भाषण दिन्छ भने जनताले कहिल्यै विश्वास गर्दैनन्। सच्चा नेतृत्व आदेश दिनुमा होइन, स्वयं त्यो आदर्श बनेर देखाउनुमा छ। तपाईंको चरित्र र कार्यशैली नै अरूको लागि प्रमाण (Standard) बन्दछ।
व्यावहारिक सूत्र :

अरूलाई उपदेश दिन छोडेर आफैं त्यो आदर्श बनेर देखाउनुहोस्। समाजमा तपाईं जे परिवर्तन देख्न चाहनुहुन्छ, पहिले आफ्नै दैनिक आचरणमा त्यसलाई उतार्नुहोस्।