अध्याय 3श्लोक 34
Chapter 3 • Verse 34

अध्याय 3 : कर्मयोग

कर्मयोग (निष्काम सेवाको मार्ग)

श्रीभगवानुवाच

इन्द्रियस्येन्द्रियस्यार्थे रागद्वेषौ व्यवस्थितौ।

तयोर्न वशमागच्छेत्तौ ह्यस्य परिपन्थिनौ॥ ३४॥

indriyasyendriyasyārthe rāga-dveṣau vyavasthitau |

tayor na vaśam āgacchet tau hy asya paripanthinau || 34 ||

पदच्छेद र शब्दार्थ

इन्द्रियस्य इन्द्रियस्य (indriyasya indriyasya)=प्रत्येक इन्द्रियकोअर्थे (arthe)=आ-आफ्ना विषयहरू (रूप, रस, गन्ध आदि) माराग-द्वेषौ (rāga-dveṣau)=राग (आकर्षण/आसक्ति) र द्वेष (घृणा/विकर्षण)व्यवस्थितौ (vyavasthitau)=नियमपूर्वक बसेका (छिपेका) छन्तयोः (tayoḥ)=ती दुवैकोन (na)=हुँदैनवशम् (vaśam)=वश वा नियन्त्रणमाआगच्छेत् (āgacchet)=आउनु वा पर्नुतौ (tau)=किनभने ती दुवैहि (hi)=निश्चय नैअस्य (asya)=यस साधक वा मानिसकापरिपन्थिनौ (paripanthinau)=बाटो छेक्ने डाकु वा परम शत्रु हुन्।

सरल नेपाली अनुवाद

श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— प्रत्येक इन्द्रियको आफ्ना विषयहरू (भोगहरू) प्रति राग (आसक्ति/आकर्षण) र द्वेष (घृणा/अरुचि) स्वाभाविक रूपमा लुकेर बसेका हुन्छन्। मानिस कहिल्यै पनि यी दुई (राग र द्वेष) को वशमा पर्नु हुँदैन; किनकि यी दुवै मानिसको कल्याणकारी आध्यात्मिक यात्राका बाटो छेक्ने लुटेरा (परिपन्थिनौ) हुन्!

महाभारतको परिस्थिति

राग र द्वेष: अध्यात्म पथका बटुवा लुट्ने डाकुहरू

अघिल्लो श्लोकमा श्रीकृष्णले भन्नुभएको थियो कि सबै प्राणी स्वभावको पछि लाग्छन्। तर यसको अर्थ मानिस आफ्नो पशु-प्रवृत्तिको दास बन्ने भन्ने होइन! श्रीकृष्ण यहाँ स्पष्ट गर्नुहुन्छ कि प्रकृतिको सबैभन्दा खतरनाक पासो भनेको 'राग' (मलाई यो मन पर्छ, म यसलाई जसरी पनि पाउँछु) र 'द्वेष' (मलाई यो मन पर्दैन, म यसलाई नष्ट गर्छु) हो। अर्जुनको अगाडि यही समस्या थियो: - आफ्ना आफन्तहरू (भीष्म, द्रोण) प्रति 'राग' (अत्यधिक मोह)। - र युद्धको हिंसा प्रति 'द्वेष' (घृणा)। यी दुवैले अर्जुनको विवेक अपहरण गरेका थिए। श्रीकृष्ण चेतावनी दिनुहुन्छ: "यी दुई डाकुहरूबाट सावधान होऊ!"
आफ्नो जीवनमा प्रयोग

लाइक र डिस्लाइक (Like & Dislike) को गुलामीबाट मुक्ति

हाम्रो दिमाग कसरी चल्छ? - "मलाई यो मान्छे मन पर्छ, त्यसैले यसका सयौं गल्ती पनि माफ।" - "मलाई त्यो मान्छे मन पर्दैन, त्यसैले उसले जति राम्रो गरे पनि म विरोध गर्छु।" हामी सत्य, धर्म र न्याय अनुसार निर्णय लिँदैनौं; हामी आफ्नो व्यक्तिगत 'राग र द्वेष' (Like and Dislike) अनुसार चल्छौं। जबसम्म हामी राग र द्वेषका कठपुतली बन्छौं, तबसम्म हामीले कहिल्यै तटस्थ, निष्पक्ष र सही निर्णय लिन सक्दैनौं। बुद्धिमानी यसमा छ: कर्तव्य मन परोस् वा नपरोस्, त्यो सही छ भने गर्नुहोस्। जे गलत छ, त्यो जतिसुकै मन परे पनि त्याग्नुहोस्।
व्यावहारिक सूत्र :

आफ्नो व्यक्तिगत 'मन पर्ने' र 'मन नपर्ने' भावनाभन्दा माथि उठेर कर्तव्य र सत्यको आधारमा निर्णय लिनुहोस्। राग र द्वेषलाई आफ्नो विवेकको चालक बन्न नदिनुहोस्।