अध्याय 3श्लोक 6
Chapter 3 • Verse 6

अध्याय 3 : कर्मयोग

कर्मयोग (निष्काम सेवाको मार्ग)

श्रीभगवानुवाच

कर्मेन्द्रियाणि संयम्य य आस्ते मनसा स्मरन्।

इन्द्रियार्थान्विमूढात्मा मिथ्याचारः स उच्यते॥ ६॥

karmendriyāṇi saṁyamya ya āste manasā smaran |

indriyārthān vimūḍhātmā mithyācāraḥ sa ucyate || 6 ||

पदच्छेद र शब्दार्थ

कर्म-इन्द्रियाणि (karma-indriyāṇi)=कर्मेन्द्रियहरूलाई (हात, गोडा, वाणी आदि)संयम्य (saṁyamya)=जबर्जस्ती रोकेर वा नियन्त्रण गरेरयः (yaḥ)=जो मानिसआस्ते (āste)=बस्दछमनसा (manasā)=मनभित्र भनेस्मरन् (smaran)=सम्झिरहन्छ वा चिन्तन गरिरहन्छइन्द्रिय-अर्थान् (indriya-arthān)=इन्द्रियका विषय-भोगहरूलाई (रूप, रस, गन्ध आदि)विमूढ-आत्मा (vimūḍha-ātmā)=त्यस्तो मुढ, अज्ञानी र भ्रमित चित्त भएको व्यक्तिलाईमिथ्याचारः (mithyācāraḥ)=मिथ्याचारी (ढोंगी, कपटी वा पाखण्डी)सः (saḥ)=त्यो व्यक्तिउच्यते (ucyate)=भनिन्छ।

सरल नेपाली अनुवाद

श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— जो मूर्ख मानिसले बाहिरी रूपमा कर्मेन्द्रियहरूलाई जबर्जस्ती रोकेर राख्छ, तर मनभित्र भने इन्द्रियका विषय-भोगहरूको निरन्तर चिन्तन गरिरहन्छ, त्यस्तो कपटी र भ्रमित बुद्धियुक्त मानिसलाई 'मिथ्याचारी' (ढोंगी वा पाखण्डी) भनिन्छ।

महाभारतको परिस्थिति

आन्तरिक पाखण्ड र बाहिरी वैराग्यको पर्दाफास

श्रीकृष्णले अर्जुनलाई बाहिरी त्याग र ढोंगको भयानक खतरा देखाउनुहुन्छ। मानौं कसैले बाहिरबाट आँखा चिम्लिएर ध्यानमा बसेको ढोंग गर्यो, तर उसको मनभित्र भने पैसा, स्वाद, वासना र शत्रुताको कल्पना चलिरहेको छ। भगवान्‌को नजरमा त्यो व्यक्ति कुनै साधु होइन, परम ढोंगी (मिथ्याचारी) हो! यदि अर्जुनले पनि युद्धभूमि छोडेर वनमा गएका भए, उनी वनमा बसेर रूखमुनि ध्यान गर्दा पनि उनको मनमा दुर्योधनका षड्यन्त्र, द्रौपदीको अपमान, र हस्तिनापुरको राजकाजकै सम्झना आइरहने थियो। त्यस्तो बाहिरी सन्न्यासले उनलाई मुक्त होइन, अझ बढी विक्षिप्त बनाउने थियो। धर्म शरीरको अभिनयमा होइन, मनको शुद्धता र इमानदारीमा निर्भर गर्दछ।
आफ्नो जीवनमा प्रयोग

मनोवैज्ञानिक दमन (Repression) को रोग

आधुनिक फ्रायडियन मनोविज्ञान (Psychology) ले देखाएको छ कि जब मानिसले आफ्ना इच्छाहरूलाई बुझेर रूपान्तरण गर्नुको साटो जबर्जस्ती दबाउँछ (Repression), तब ती इच्छाहरू अचेतन मन (Subconscious) मा पुगेर कुहिन्छन् र मानसिक रोग, कुण्ठा वा अनैतिक विस्फोटको रूप लिन्छन्। - आँखा चिम्लँदैमा वासना मर्दैन। - काम छोड्दैमा अहंकार मर्दैन। सच्चा साधक त्यो हो जो आफ्नो मनसँग इमानदार हुन्छ: १. जबर्जस्तीको दमन नगरौं। २. बाहिर साधु, भित्र चोर बन्ने ढोंग नगरौं। ३. कर्म गर्दै मनलाई विवेक र सत्यद्वारा शुद्ध बनाउँदै लैजाऔं।
व्यावहारिक सूत्र :

बाहिरी देखावटी साधुपन र ढोंग त्याग्नुहोस्। मनमा वासना राखेर बाहिर त्यागको नाटक गर्नुभन्दा इमानदारीपूर्वक कर्ममा लागेर मनलाई शुद्ध गर्नु हजार गुणा उत्तम हो।