अध्याय 4 : ज्ञानकर्मसंन्यासयोग
ज्ञान र कर्मको दिव्य समन्वय
ये यथा मां प्रपद्यन्ते तांस्तथैव भजाम्यहम्।
मम वर्त्मानुवर्तन्ते मनुष्याः पार्थ सर्वशः॥ ११॥
ye yathā māṁ prapadyante tāṁs tathaiva bhajāmy aham |
mama vartmānuvartante manuṣyāḥ pārtha sarvaśaḥ || 11 ||
पदच्छेद र शब्दार्थ
ये (ye)=जो मानिसहरूले•यथा (yathā)=जसरी वा जुन भावले•माम् (mām)=मेरो•प्रपद्यन्ते (prapadyante)=शरण लिन्छन् वा आराधना गर्छन्•तान् (tān)=उनीहरूलाई•तथा एव (tathā eva)=त्यसै गरी नै•भजामि (bhajāmi)=म पनि अनुग्रह गर्दछु वा फल दिन्छु•अहम् (aham)=म•मम (mama)=मेरो नै•वर्त्म (vartma)=मार्गको•अनुवर्तन्ते (anuvartante)=अनुसरण गर्दछन्•मनुष्याः (manuṣyāḥ)=सबै मानिसहरू•पार्थ (pārtha)=हे पृथानन्दन अर्जुन!•सर्वशः (sarvaśaḥ)=सबै प्रकारले वा सबै दृष्टिले।
सरल नेपाली अनुवाद
श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— हे पार्थ! जो भक्तले मलाई जसरी र जुन भावले शरण लिन्छ वा पुज्छ, म पनि उसलाई त्यसरी नै अनुग्रह गर्दछु। सबै मानिसहरू अन्ततः जुनसुकै बाटोबाट हिँडे तापनि मेरै मार्गको अनुसरण गरिरहेका छन्।
परमात्माको सार्वभौम निष्पक्षता: जसको जस्तो भाव, उसकै त्यस्तै फल
जीवनको ऐना: हाम्रो सोच अनुसारको संसार
अरूसँग वा ईश्वरसँग अपेक्षा गर्नुभन्दा पहिला आफ्नो भित्री भाव शुद्ध गर्नुहोस्। तपाईंले ब्रह्माण्डलाई जे दिनुहुन्छ, त्यही फर्केर आउँछ।