अध्याय 4श्लोक 13
Chapter 4 • Verse 13

अध्याय 4 : ज्ञानकर्मसंन्यासयोग

ज्ञान र कर्मको दिव्य समन्वय

श्रीभगवानुवाच

चातुर्वर्ण्यं मया सृष्टं गुणकर्मविभागशः।

तस्य कर्तारमपि मां विद्ध्यकर्तारमव्ययम्॥ १३॥

cātur-varṇyaṁ mayā sṛṣṭaṁ guṇa-karma-vibhāgaśaḥ |

tasya kartāram api māṁ viddhy akartāram avyayam || 13 ||

पदच्छेद र शब्दार्थ

चातुर्-वर्ण्यम् (cātur-varṇyam)=चार वर्णहरूको व्यवस्था (ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य, शूद्र)मया (mayā)=मद्वारासृष्टम् (sṛṣṭam)=रचना गरिएको होगुण-कर्म-विभागशः (guṇa-karma-vibhāgaśaḥ)=गुण र कर्मको विभाजनको आधारमातस्य (tasya)=त्यस व्यवस्थाकोकर्तारम् (kartāram)=सृष्टिकर्ता वा रचयिताअपि (api)=भए तापनिमाम् (mām)=मलाईविद्धि (viddhi)=तिमीले जानअकर्तारम् (akartāram)=अकर्ता (कर्मबन्धनरहित वा कुनै व्यक्तिगत कर्तापन नभएको)अव्ययम् (avyayam)=र अविनाशी स्वरूप।

सरल नेपाली अनुवाद

श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— गुण (सत्त्व, रज, तम) र कर्म (स्वभावजन्य कार्य) को विभाजनका आधारमा चार वर्णहरूको व्यवस्था मद्वारा नै रचिएको हो। त्यस व्यवस्थाको रचयिता भए तापनि मलाई तिमी अविनाशी र अकर्ता (कुनै सांसारिक कर्तापन नभएको) नै जान।

महाभारतको परिस्थिति

वर्ण व्यवस्थाको वास्तविक अर्थ: जन्म होइन, गुण र कर्म

यो श्लोक गीताको सबैभन्दा क्रान्तिकारी र स्पष्ट उद्घोष हो। श्रीकृष्ण स्पष्ट भन्नुहुन्छ कि समाजको विभाजन 'जन्म' वा वंशको आधारमा होइन, मानिसको भित्री स्वभाव (गुण) र उसको आचरण (कर्म) को आधारमा गरिएको हो: १. ब्राह्मण: ज्ञान, शान्ति, सत्य, तप र आत्मसंयम (सत्त्वगुण प्रधान)। २. क्षत्रिय: शौर्य, तेज, धैर्य, न्यायप्रियता र सुरक्षा (रजोगुण मिश्रित सत्त्व)। ३. वैश्य: कृषि, व्यापार, वाणिज्य र उत्पादन (रजोगुण मिश्रित तम)। ४. शूद्र: श्रम, सेवा र शिल्पकला (तमोगुण प्रधान)। महाभारतमा पनि युधिष्ठिरले यक्ष-प्रश्नमा स्पष्ट भनेका छन्— "न कुलं न च स्वाध्यायो न श्रुतं न च सन्ततिः। कारणानि द्विजत्वे च वृत्तमेव न संशयः॥" अर्थात् उच्चता जन्म वा कुलले होइन, केवल उसको असल चरित्र र कर्मले निर्धारण गर्दछ। भगवान्‌ले यो स्वाभाविक विविधताको नियम बनाएर पनि स्वयं त्यसको बन्धनमा पर्नुहुन्न।
आफ्नो जीवनमा प्रयोग

आफ्नो स्वभावलाई चिन्नुहोस्: योग्यता र कर्तव्यको तालमेल

यो श्लोकले आधुनिक मनोविज्ञान र करियर छनोटको मूल सिद्धान्त प्रस्तुत गर्दछ: - प्रत्येक व्यक्तिको प्रकृतिमा फरक-फरक गुणहरूको सम्मिश्रण हुन्छ। कसैको रुचि बौद्धिक अनुसन्धानमा हुन्छ, कसैको नेतृत्व र व्यवस्थापनमा, कसैको व्यवसायमा, त कसैको सीपमूलक सेवामा। - जब मानिसले आफ्नो वास्तविक गुण र स्वभाव अनुसारको कार्य गर्दछ, तब ऊ सुखी र सफल हुन्छ। - बाहिरी देखासिकी वा पारिवारिक दबाबमा आफ्नो स्वभाव विपरीत काम गर्दा मानिस तनाव र डिप्रेसनको शिकार बन्दछ। हामीले आफ्नो स्वाभाविक गुण पहिचान गरी त्यसै अनुसार समाजको सेवा गर्नुपर्दछ।
व्यावहारिक सूत्र :

आफ्नो जन्म वा वंशको घमण्ड नगर्नुहोस्। आफ्नो स्वभावजन्य प्रतिभा र गुण चिन्नुहोस् र त्यसै अनुसार निष्ठापूर्वक कर्म गर्नुहोस्।