अध्याय 4श्लोक 18
Chapter 4 • Verse 18

अध्याय 4 : ज्ञानकर्मसंन्यासयोग

ज्ञान र कर्मको दिव्य समन्वय

श्रीभगवानुवाच

कर्मण्यकर्म यः पश्येदकर्मणि च कर्म यः।

स बुद्धिमान्मनुष्येषु स युक्तः कृत्स्नकर्मकृत्॥ १८॥

karmaṇy akarma yaḥ paśyed akarmaṇi ca karma yaḥ |

sa buddhimān manuṣyeṣu sa yuktaḥ kṛtsna-karma-kṛt || 18 ||

पदच्छेद र शब्दार्थ

कर्मणि (karmaṇi)=कर्म भइरहेको अवस्थामा (शारीरिक वा बाहिरी कार्य गर्दा)अकर्म (akarma)=अकर्म (अकर्तापन, निष्कामता वा अलिप्तता)यः (yaḥ)=जसलेपश्येत् (paśyet)=देख्दछ वा साक्षात्कार गर्दछअकर्मणि (akarmaṇi)=अकर्ममा (बाहिरी निष्क्रियता वा चुपचाप बस्दा)च (ca)=कर्म (karma)=कर्म (भित्री मनको सूक्ष्म क्रिया वा अहङ्कार)यः (yaḥ)=जसले देख्दछसः (saḥ)=त्यो व्यक्तिबुद्धिमान् (buddhimān)=परम बुद्धिमान् होमनुष्येषु (manuṣyeṣu)=मानिसहरूमासः (saḥ)=ऊ नैयुक्तः (yuktaḥ)=वास्तविक योगी होकृत्स्न-कर्म-कृत् (kṛtsna-karma-kṛt)=र सम्पूर्ण कर्महरूलाई कुशलतापूर्वक सम्पन्न गर्ने व्यक्ति हो।

सरल नेपाली अनुवाद

श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— जसले कर्म (कार्य भइरहेको अवस्था) मा अकर्म (अकर्तापन र निष्कामता) देख्दछ, र अकर्म (बाहिरी निष्क्रियता) मा पनि कर्म (भित्री मानसिक वासना र अहङ्कार) देख्दछ, मानिसहरूमा ऊ नै सच्चा बुद्धिमान् हो; ऊ नै योगी हो र सम्पूर्ण कर्महरूको यथार्थ रहस्य बुझेर कार्य सम्पन्न गर्ने निष्णात पुरुष हो।

महाभारतको परिस्थिति

कर्ममा अकर्म र अकर्ममा कर्म: गीताको परम विडम्बना र सत्य

यो श्लोक श्रीमद्भगवद्गीताको सर्वोच्च विरोधाभासी (Paradoxical) र क्रान्तिकारी उपदेश हो। यसलाई दुई कोणबाट बुझ्न सकिन्छ: १. कर्ममा अकर्म: अर्जुन कुरुक्षेत्रको महाभीषण युद्ध लडिरहेका छन्, काँड बर्साइरहेका छन्। तर यदि उनी भित्रबाट निष्काम छन्, ईश्वरार्पण भावमा छन्, र कुनै व्यक्तिगत अहंकार छैन भने, त्यो घोर कर्म पनि वास्तवमा 'अकर्म' हो; त्यसले कुनै पाप वा बन्धन सिर्जना गर्दैन। २. अकर्ममा कर्म: कुनै व्यक्ति युद्धभूमि छोडेर जङ्गलमा गएर आँखा चिम्लेर बस्यो, तर मनभित्र भने संसारको चिन्ता, बदला, भय वा वासनाको आगो बलिरहेको छ भने— बाहिरबाट निष्क्रिय देखिए तापनि भित्रबाट ऊ घोर 'कर्म' (पाप र बन्धन) गरिरहेको छ! श्रीकृष्ण अर्जुनलाई यही सिकाउँदै हुनुहुन्छ— बाहिरी पलायनले मुक्ति मिल्दैन, भित्री अलिप्तताले मात्र मोक्ष दिलाउँछ।
आफ्नो जीवनमा प्रयोग

अकर्ता भाव: आँधीको केन्द्रमा परम शान्ति

यो श्लोक आधुनिक जीवनमा कार्य र शान्तिको परम समन्वय हो: - दिनभर कामको व्यस्तता, बैठक, जिम्मेवारी र पारिवारिक दायित्वहरूका बीचमा पनि यदि तपाईंको मन शान्त, साक्षी र अहंकारमुक्त छ भने— तपाईं कर्ममा पनि अकर्मको आनन्द लिइरहनुभएको छ। - तर यदि तपाईं बिदा मनाउन समुद्र किनारमा जानुभयो, तर मनमा अफिसको तनाव, ईर्ष्या र चिन्ता घुमिरहेको छ भने— तपाईं विश्राममा भएर पनि घोर अशान्त कर्ममा फस्नुभएको छ। शरीर र इन्द्रियहरूलाई काम गर्न दिनुहोस्, तर आफ्नो आत्मालाई सधैं साक्षी र अलिप्त राख्नुहोस्। यही नै कर्मयोगको पराकाष्ठा हो।
व्यावहारिक सूत्र :

काम गर्दा 'म गर्दैछु' भन्ने अहङ्कार छोड्नुहोस्, र फुर्सदमा बस्दा मनलाई नकारात्मक सोच वा चिन्तामा भड्किन नदिनुहोस्।