अध्याय 4श्लोक 19
Chapter 4 • Verse 19

अध्याय 4 : ज्ञानकर्मसंन्यासयोग

ज्ञान र कर्मको दिव्य समन्वय

श्रीभगवानुवाच

यस्य सर्वे समारम्भाः कामसङ्कल्पवर्जिताः।

ज्ञानाग्निदग्धकर्माणं तमाहुः पण्डितं बुधाः॥ १९॥

yasya sarve samārambhāḥ kāma-saṅkalpa-varjitāḥ |

jñānāgni-dagdha-karmāṇaṁ tam āhuḥ paṇḍitaṁ budhāḥ || 19 ||

पदच्छेद र शब्दार्थ

यस्य (yasya)=जसकासर्वे (sarve)=सम्पूर्णसमारम्भाः (samārambhāḥ)=कर्मका आरम्भ वा योजनाहरूकाम-सङ्कल्प-वर्जिताः (kāma-saṅkalpa-varjitāḥ)=कामना (व्यक्तिगत स्वार्थ) र सङ्कल्प (आसक्ति) बाट रहित हुन्छन्ज्ञान-अग्नि-दग्ध-कर्माणम् (jñāna-agni-dagdha-karmāṇam)=जसका सम्पूर्ण कर्महरू ज्ञानरूपी अग्निद्वारा भस्म भइसकेका छन्तम् (tam)=त्यस व्यक्तिलाईआहुः (āhuḥ)=भन्दछन्पण्डितम् (paṇḍitam)=वास्तविक पण्डित (ज्ञानी)बुधाः (budhāḥ)=विवेकशील महापुरुषहरूले।

सरल नेपाली अनुवाद

श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— जसका सम्पूर्ण कर्म र योजनाहरू व्यक्तिगत स्वार्थ (कामना) र आसक्तिपूर्ण सङ्कल्पबाट रहित हुन्छन्, र जसका सम्पूर्ण कर्महरू ज्ञानरूपी अग्निद्वारा भस्म भइसकेका छन्, त्यस्ता पुरुषलाई तत्वज्ञानी महापुरुषहरूले सच्चा 'पण्डित' (ज्ञानी) भन्दछन्।

महाभारतको परिस्थिति

पण्डितको वास्तविक परिभाषा: कर्मको ज्ञानाग्निमा आहुति

समाजमा शास्त्र कण्ठ गर्ने वा विधि-विधान जानेकालाई पण्डित भन्ने चलन थियो। तर श्रीकृष्ण पण्डितको परिभाषालाई अत्यन्त उच्च र व्यावहारिक बनाउनुहुन्छ: 'पण्डित' ऊ होइन जसले धेरै श्लोक रट्छ, बरु ऊ हो जसको जीवनमा कुनै स्वार्थी वासना छैन! महाभारतमा राजा जनक र भीष्म पितामहले ठूला-ठूला राज्य सञ्चालन गरे, तर उनीहरूले कहिल्यै आफ्नो व्यक्तिगत लाभका लागि निर्णय गरेनन्। उनीहरूका कर्महरू ज्ञानको आगोमा यसरी जलेका थिए जसरी भुटेको बीउले फेरि टुसा उमार्न सक्दैन; अर्थात् उनका कर्महरूले कुनै नयाँ कर्मबन्धन सिर्जना गरेनन्।
आफ्नो जीवनमा प्रयोग

कामनाविहीन योजना: चिन्तामुक्त सफलताको मार्ग

हामी जब कुनै काम सुरु गर्छौं, काम सुरु हुनुभन्दा अगाडि नै अनेकौं स्वार्थी सङ्कल्प, डर र लोभको जाल बुन्न थाल्छौं: - "म यो गरेर यति धनी बन्छु", "म सबैलाई हराउँछु", "यदि बिग्रियो भने मेरो के होला?" - यी मानसिक सङ्कल्पहरूले नै तनाव र असफलता जन्माउँछन्। तर जब तपाईं कुनै काम केवल निष्ठा, सेवा र उत्कृष्ट कार्यसम्पादनका लागि गर्नुहुन्छ, तब तपाईंको मन शान्त रहन्छ। ज्ञानको आगोले स्वार्थलाई जलाइदिएपछि कर्म केवल आनन्द र उत्सव बन्दछ।
व्यावहारिक सूत्र :

कुनै पनि काम गर्दा नतिजाको अनावश्यक चिन्ता र स्वार्थ त्याग्नुहोस्; कामको गुणस्तर र सेवाभावमा आफ्नो शतप्रतिशत ध्यान दिनुहोस्।