अध्याय 4श्लोक 32
Chapter 4 • Verse 32

अध्याय 4 : ज्ञानकर्मसंन्यासयोग

ज्ञान र कर्मको दिव्य समन्वय

श्रीभगवानुवाच

एवं बहुविधा यज्ञा वितता ब्रह्मणो मुखे।

कर्मजान्विद्धि तान्सर्वानेवं ज्ञात्वा विमोक्ष्यसे॥ ३२॥

evaṁ bahu-vidhā yajñā vitatā brahmaṇo mukhe |

karma-jān viddhi tān sarvān evaṁ jñātvā vimokṣyase || 32 ||

पदच्छेद र शब्दार्थ

एवम् (evam)=यस प्रकारबहु-विधाः (bahu-vidhāḥ)=धेरै प्रकारकायज्ञाः (yajñāḥ)=यज्ञहरू (साधना मार्गहरू)वितताः (vitatāḥ)=विस्तारपूर्वक वर्णन गरिएका छन्ब्रह्मणः (brahmaṇaḥ)=वेद वा ब्रह्मकामुखे (mukhe)=वाणीमा (मुखमा)कर्म-जान् (karma-jān)=शरीर, मन र वाणीका कर्महरूबाट उत्पन्न हुनेविद्धि (viddhi)=तिमीले बुझतान् (tān)=तीसर्वान् (sarvān)=सबैलाईएवम् (evam)=यसरीज्ञात्वा (jñātvā)=यथार्थ रूपमा जानेरविमोक्ष्यसे (vimokṣyase)=तिमी संसार-बन्धनबाट मुक्त हुनेछौ।

सरल नेपाली अनुवाद

श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— यस प्रकार वेदहरूमा धेरै प्रकारका यज्ञहरूको विस्तृत वर्णन गरिएको छ। ती सबै यज्ञहरू शरीर, वाणी र मनका क्रिया (कर्म) बाट उत्पन्न हुन्छन् भनी जान। यस यथार्थ तत्त्वलाई बुझेपछि तिमी संसारका सम्पूर्ण कर्मबन्धनहरूबाट मुक्त हुनेछौ।

महाभारतको परिस्थिति

कर्मजन्य यज्ञको यथार्थ ज्ञान

वैदिक कर्मकाण्डमा सयौं प्रकारका यज्ञ, अनुष्ठान र विधिविधानहरू थिए, जसले गर्दा सामान्य मानिसहरू भ्रममा पर्थे कि कुन यज्ञ श्रेष्ठ हो र कुन अपनाउने? श्रीकृष्णले ती सबैलाई एउटै सूत्रमा बाँधिदिनुभयो: "यी सबै यज्ञहरू शरीर, इन्द्रिय र मनका कर्मबाट मात्र सम्पन्न हुन्छन्; तर आत्मा त यी सबै कर्महरूभन्दा पर, नित्य र अकर्ता छ!" जब साधकले बुझ्छ कि यज्ञ साधन मात्र हो, साध्य त आत्मा र परमात्माको साक्षात्कार हो— तब ऊ कुनै पनि कर्मकाण्डीय अहङ्कारमा फस्दैन र सम्पूर्ण बन्धनबाट मुक्त हुन्छ।
आफ्नो जीवनमा प्रयोग

साधन र साध्यको विवेक: कर्मकाण्डमा नअल्झिनुहोस्

हामी धेरै पटक साधनलाई नै साध्य मान्न पुग्छौं: - पूजा गर्नु, मन्दिर जानु, जप गर्नु, ध्यान गर्नु— यी सबै हाम्रो मनलाई शुद्ध र एकाग्र बनाउने साधनहरू हुन्। - तर यदि हामीले बाहिरी क्रियाकलाप गर्‍यौं तर मनमा अहंकार, लोभ र घृणा पालिराख्यौं भने, ती साधनहरू व्यर्थ बन्दछन्। सबै कर्म र साधनहरू प्रकृतिका क्रिया हुन्, आफ्नो वास्तविक स्वरूपलाई आत्माका रूपमा चिनेर कर्म गर्दा मात्र मुक्ति मिल्दछ।
व्यावहारिक सूत्र :

बाहिरी विधि र कर्मकाण्डलाई मात्र धर्म नठान्नुहोस्; साधनाको मूल उद्देश्य मनको शुद्धि र आत्मज्ञान प्राप्त गर्नु हो भन्ने स्मरण राख्नुहोस्।