अध्याय 4 : ज्ञानकर्मसंन्यासयोग
ज्ञान र कर्मको दिव्य समन्वय
श्रद्धावाँल्लभते ज्ञानं तत्परः संयतेन्द्रियः।
ज्ञानं लब्ध्वा परां शान्तिमचिरेणाधिगच्छति॥ ३९॥
śraddhāvāl labhate jñānaṁ tat-paraḥ saṁyatendriyaḥ |
jñānaṁ labdhvā parāṁ śāntim acireṇādhigacchati || 39 ||
पदच्छेद र शब्दार्थ
श्रद्धावान् (śraddhāvān)=श्रद्धा (अगाध निष्ठा र सकारात्मक विश्वास) भएको साधकले•लभते (labhate)=प्राप्त गर्दछ•ज्ञानम् (jñānam)=तत्वज्ञानलाई•तत्-परः (tat-paraḥ)=त्यस साधनामा पूर्ण एकाग्र र समर्पित रहने•संयत-इन्द्रियः (saṁyata-indriyaḥ)=आफ्ना सम्पूर्ण इन्द्रियहरूलाई वशमा राखेको•ज्ञानम् (jñānam)=ज्ञानलाई•लब्ध्वा (labdhvā)=प्राप्त गरेर•पराम् (parām)=परम (सर्वोच्च)•शान्तिम् (śāntim)=परम शान्तिलाई•अचिरेण (acireṇa)=चाँडै नै (तत्काल)•अधिगच्छति (adhigacchati)=प्राप्त गर्दछ।
सरल नेपाली अनुवाद
श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— आफ्ना इन्द्रियहरूलाई पूर्ण वशमा राखेको, साधनामा एकाग्र भई समर्पित रहने र श्रद्धा भएको साधकले नै तत्वज्ञान प्राप्त गर्दछ। अनि त्यस परम ज्ञानलाई प्राप्त गरेपछि उसले तुरुन्तै सर्वोच्च परम शान्तिलाई प्राप्त गर्दछ।
श्रद्धाको त्रिवेणी: श्रद्धा, तत्परता र इन्द्रियसंयम
संदेहको अन्त्य र श्रद्धाको ज्योति: मानसिक शान्तिको मार्ग
आफ्नो लक्ष्यप्रति दृढ श्रद्धा राख्नुहोस्, इन्द्रियहरूलाई नियन्त्रणमा राखेर पूर्ण एकाग्रताका साथ साधना गर्नुहोस्। यसले तपाईंलाई परम शान्ति दिलाउनेछ।