अध्याय 5 : कर्मसंन्यासयोग
कर्मसंन्यास (अनासक्तिको सन्तुष्टि)
ब्रह्मण्याधाय कर्माणि सङ्गं त्यक्त्वा करोति यः।
लिप्यते न स पापेन पद्मपत्रमिवाम्भसा॥ १०॥
brahmaṇy ādhāya karmāṇi saṅgaṁ tyaktvā karoti yaḥ |
lipyate na sa pāpena padma-patram ivāmbhasā || 10 ||
पदच्छेद र शब्दार्थ
ब्रह्मणि (brahmaṇi)=परब्रह्म परमात्मामा•आधाय (ādhāya)=समर्पण गरेर वा अर्पण गरी•कर्माणि (karmāṇi)=सम्पूर्ण कर्महरूलाई•सङ्गम् (saṅgam)=आसक्ति र अहङ्कारलाई•त्यक्त्वा (tyaktvā)=त्यागेर•करोति (karoti)=कर्म गर्दछ•यः (yaḥ)=जो व्यक्ति•लिप्यते न (lipyate na)=लिप्त वा प्रभावित हुँदैन•सः (saḥ)=त्यो पुरुष•पापेन (pāpena)=कुनै पनि पाप वा बन्धनद्वारा•पद्म-पत्रम् (padma-patram)=कमलको पात•इव (iva)=झैँ•अम्भसा (ambhasā)=पानीद्वारा।
सरल नेपाली अनुवाद
श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— जसले आफ्ना सम्पूर्ण कर्महरूलाई परमात्मामा समर्पण गरेर र सबै प्रकारको आसक्ति त्यागेर कर्तव्य कर्म गर्दछ, ऊ पाप वा कर्मबन्धनबाट त्यसरी नै अछुतो र अलिप्त रहन्छ, जसरी पानीमा उम्रेर पनि कमलको पातलाई पानीको एक थोपाले पनि भिजाउन सक्दैन।
पद्मपत्रमिवाम्भसा: संसाररूपी जलमा कमलको पात
संसारमा रहनुहोस्, तर संसारलाई आफूभित्र पस्न नदिनुहोस्
आफ्ना सबै कामहरू ईश्वरलाई अर्पण गर्नुहोस्। संसारमा क्रियाशील रहनुहोस् तर त्यसको फोहोर र चिन्तालाई आफ्नो मनमा टाँसिन नदिनुहोस्।