अध्याय 5 : कर्मसंन्यासयोग
कर्मसंन्यास (अनासक्तिको सन्तुष्टि)
सर्वकर्माणि मनसा संन्यस्यास्ते सुखं वशी।
नवद्वारे पुरे देही नैव कुर्वन्न कारयन्॥ १३॥
sarva-karmāṇi manasā saṁnyasyāste sukhaṁ vaśī |
nava-dvāre pure dehī naiva kurvan na kārayan || 13 ||
पदच्छेद र शब्दार्थ
सर्व-कर्माणि (sarva-karmāṇi)=सम्पूर्ण कर्महरूलाई•मनसा (manasā)=विवेकयुक्त मनद्वारा•संन्यस्य (saṁnyasya)=त्यागेर (अकर्ता भावमा समर्पण गरेर)•आस्ते (āste)=निवास गर्दछ वा रहन्छ•सुखम् (sukham)=आनन्दपूर्वक•वशी (vaśī)=मन र इन्द्रियहरूलाई पूर्ण वशमा राखेको जितेन्द्रिय साधक•नव-द्वारे (nava-dvāre)=नौवटा ढोका भएको•पुरे (pure)=नगररूपी यस शरीरमा•देही (dehī)=जीवात्मा•न एव (na eva)=निश्चय नै होइन•कुर्वन् (kurvan)=आफैँ केही गर्दै•न (na)=न त•कारयन् (kārayan)=अरू कसैलाई गराउँदै।
सरल नेपाली अनुवाद
श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— मन र इन्द्रियहरूलाई पूर्ण वशमा राखेको जितेन्द्रिय देही (जीवात्मा) ले विवेकयुक्त मनद्वारा सम्पूर्ण कर्महरूको कर्तापन त्यागेर, यस नौवटा ढोका भएको शरीररूपी नगरमा न त आफैँ केही गर्दै न त अरूलाई केही गराउँदै परमानन्दपूर्वक निवास गर्दछ।
नौ ढोकाको नगर र अकर्ता जीवात्मा
शरीरमा रहेर पनि शरीरभन्दा अलग: राजसी साक्षीभाव
आफ्नो मन र इन्द्रियहरूलाई नियन्त्रणमा राख्नुहोस्। आफूलाई शरीरका क्रियाहरूको कर्ता नभई शरीररूपी घरमा बस्ने शान्त साक्षी आत्मा सम्झनुहोस्।