अध्याय 5श्लोक 20
Chapter 5 • Verse 20

अध्याय 5 : कर्मसंन्यासयोग

कर्मसंन्यास (अनासक्तिको सन्तुष्टि)

श्रीभगवानुवाच

न प्रहृष्येत्प्रियं प्राप्य नोद्विजेत्प्राप्य चाप्रियम्।

स्थिरबुद्धिरसंमूढो ब्रह्मविद्ब्रह्मणि स्थितः॥ २०॥

na prahṛṣyet priyaṁ prāpya nodvijet prāpya cāpriyam |

sthira-buddhir asaṁmūḍho brahma-vid brahmaṇi sthitaḥ || 20 ||

पदच्छेद र शब्दार्थ

न प्रहृष्येत् (na prahṛṣyet)=अत्यधिक हर्षित वा उन्मत्त हुँदैनप्रियम् (priyam)=मनपर्ने वा अनुकूल वस्तुप्राप्य (prāpya)=पाएरन उद्विजेत् (na udvijet)=न त विचलित वा दुःखी नै हुन्छप्राप्य (prāpya)=प्राप्त गरेरच (ca)=अप्रियम् (apriyam)=मन नपर्ने वा प्रतिकूल परिस्थितिलाईस्थिर-बुद्धिः (sthira-buddhiḥ)=अटल र स्थिर बुद्धि भएकोअसंमूढः (asaṁmūḍhaḥ)=भ्रम र मोहबाट पूर्णतया मुक्तब्रह्म-वित् (brahma-vit)=परब्रह्म परमात्मालाई जान्ने ज्ञानीब्रह्मणि (brahmaṇi)=परब्रह्म परमात्मामा नैस्थितः (sthitaḥ)=सदा स्थित रहन्छ।

सरल नेपाली अनुवाद

श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— मनपर्ने (प्रिय) वस्तु वा परिस्थिति पाउँदा न त अत्यधिक हर्षित भएर मात्तिन्छ, र मन नपर्ने (अप्रिय) कुरा पाउँदा न त विचलित भएर आत्तिन्छ— यस्तो स्थिर बुद्धि भएको, मोहरहित, ब्रह्मलाई जान्ने ब्रह्मज्ञानी पुरुष सधैँ परब्रह्म परमात्मामा नै स्थित रहन्छ।

महाभारतको परिस्थिति

ब्रह्मवित् स्थितप्रज्ञ: अनुकूल र प्रतिकूलमा अविचल

महाभारतमा युधिष्ठिरको जीवन यसको सर्वोच्च प्रमाण थियो: जब राजसूय यज्ञमा युधिष्ठिर चक्रवर्ती सम्राट बने, विश्वभरका राजाहरूले उपहार ल्याएर उनको पाउमा राखे, तब पनि उनी अहंकारले मात्तिएनन् (न प्रहृष्येत्)। र जब जुवामा राज्य, सम्पत्ति सबथोक गुमाएर १२ वर्ष जङ्गलमा भोकभोकै भौंतारिनुपर्‍यो, तब पनि उनी धर्मबाट विचलित भएनन् र आत्तिएनन् (नोद्विजेत्)। श्रीकृष्ण अर्जुनलाई सम्झाउनुहुन्छ— जीवनमा सुख र दुःख, जय र पराजय, प्रशंसा र निन्दा नदीका छालहरू जस्तै आउँछन् र जान्छन्। जो यी बाहिरी छालहरूमा नमात्ती र नआत्ती आफ्नो भित्री चेतनामा स्थिर रहन्छ, ऊ नै वास्तविक ब्रह्मज्ञानी हो।
आफ्नो जीवनमा प्रयोग

सफलतामा नमात्तिनुहोस्, असफलतामा नआत्तिनुहोस्

धेरै मानिसहरूको मानसिक सन्तुलन बाहिरी परिस्थितिको रिमोट कन्ट्रोलमा चल्छ: - कसैले अलिकति तारिफ गर्‍यो वा नाफा भयो भने आकाशमा उड्छन्, घमण्ड गर्छन्। - अलिकति आलोचना भयो वा नोक्सान पर्‍यो भने डिप्रेसनमा भासिन्छन्, रुवाबासी गर्छन्। यो कच्चापन र मोहको लक्षण हो। परिपक्व र आध्यात्मिक व्यक्तिको बुद्धि चट्टानजस्तै स्थिर हुन्छ। उसले सफलतालाई पनि पाहुना र असफलतालाई पनि पाहुनाका रूपमा हेर्छ, र आफूलाई सधैँ शान्त र अविचल राख्छ।
व्यावहारिक सूत्र :

राम्रो हुँदा घमण्ड नगर्नुहोस्, नराम्रो हुँदा निराश नहुनुहोस्। आफ्नो बुद्धिलाई स्थिर राखेर हरेक परिस्थितिमा समभाव कायम राख्नुहोस्।