अध्याय 6श्लोक 7
Chapter 6 • Verse 7

अध्याय 6 : आत्मसंयमयोग

ध्यान योग (मन जित्ने कला)

श्रीभगवानुवाच

जितात्मनः प्रशान्तस्य परमात्मा समाहितः।

शीतोष्णसुखदुःखेषु तथा मानापमानयोः॥ ७॥

jitātmanaḥ praśāntasya paramātmā samāhitaḥ |

śītoṣṇa-sukha-duḥkheṣu tathā mānāpamānayoḥ || 7 ||

पदच्छेद र शब्दार्थ

जित-आत्मनः (jitātmanaḥ)=मन र इन्द्रियहरूलाई पूर्ण जितिसकेकोप्रशान्तस्य (praśāntasya)=राग, द्वेष र अशान्तिबाट रहित भई परम शान्त भएको साधककोपरमात्मा (paramātmā)=परमात्मासमाहितः (samāhitaḥ)=हृदयमा सदा प्रत्यक्ष समाहित वा साक्षात् स्थित रहनुहुन्छशीत-उष्ण (śīta-uṣṇa)=चिसो र तातो (मौसमका द्वन्द्वहरू)सुख-दुःखेषु (sukha-duḥkheṣu)=सुख र दुःखहरूमातथा (tathā)=त्यस्तैमान-अपमानयोः (mānāpamānayoḥ)=मान र अपमानमा पनि समभाव राख्नेको।

सरल नेपाली अनुवाद

श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— जसले आफ्नो मन र इन्द्रियहरूलाई जितेको छ र जो परम शान्त छ, चिसो-तातो, सुख-दुःख तथा मान-अपमान जस्ता सम्पूर्ण द्वन्द्वहरूमा समान रहने त्यस्ता पुरुषको हृदयमा परमात्मा सधैँ प्रत्यक्ष समाहित (अनुभूत) रहनुहुन्छ।

महाभारतको परिस्थिति

जितात्मा र प्रशान्त: मान र अपमानभन्दा माथिको समाधि

महाभारतमा पाण्डवहरूले जीवनका दुवै चरम सीमाहरू भोगे: - राजसूय यज्ञमा सारा विश्वले उनीहरूको खुट्टा ढोगेर 'मान' दियो। - द्यूतसभामा द्रौपदीको चीरहरण गरेर कौरवहरूले उनीहरूको घोर 'अपमान' गरे। तर युधिष्ठिरको मन दुवै अवस्थामा विचलित भएन; उनले न त मान पाउँदा घमण्ड गरे, न त अपमानमा आफ्नो धर्म छोडे। श्रीकृष्ण अर्जुनलाई सम्झाउनुहुन्छ— जबसम्म तिमी अरूको प्रशंसा वा गालीमा विचलित भइरहन्छौ, तबसम्म परमात्माको साक्षात्कार सम्भव छैन। परमात्मा केवल त्यस हृदयमा प्रकट हुनुहुन्छ जो सुख-दुःख र मान-अपमानका छालहरूभन्दा माथि उठेर 'प्रशान्त' बन्न सफल हुन्छ।
आफ्नो जीवनमा प्रयोग

अरूको रायको दासताबाट मुक्ति: आन्तरिक स्थिरता

हामी किन दिनरात तनावमा बाँच्छौं? किनभने हाम्रो मुड अरूको बोलीमा निर्भर छ: - कसैले अलिकति प्रशंसा गर्‍यो (मान), हामी खुसी हुन्छौं; कसैले आलोचना गर्‍यो वा अपमान गर्‍यो (अपमान), हामी तीन दिनसम्म सुत्न सक्दैनौं। - यसको अर्थ हो: हाम्रो मनको साँचो अरूको हातमा छ! जब तपाईं चिसो-तातो, सुख-दुःख र मान-अपमानलाई जीवनका स्वाभाविक मौसमहरू सम्झेर अविचल रहन सिक्नुहुन्छ, तब तपाईंभित्र ईश्वरीय शान्तिको प्रत्यक्ष अनुभव हुन थाल्छ।
व्यावहारिक सूत्र :

मान र अपमान दुवैलाई समान भावले स्वीकार गर्नुहोस्। अरूको प्रशंसा वा आलोचनालाई आफ्नो आन्तरिक शान्ति भङ्ग गर्न नदिनुहोस्।