अध्याय 8 : अक्षरब्रह्मयोग

वैदिक ब्रह्माण्ड विज्ञानमा १४ भुवन वा लोकहरूको वर्णन छ, जसमा सबैभन्दा उच्च स्थान सृष्टिकर्ता ब्रह्माजीको लोक 'सत्यलोक' वा 'ब्रह्मलोक' हो। मानिसहरू सोच्छन् कि स्वर्ग वा ब्रह्मलोक पुगेपछि सधैँका लागि आनन्द हुन्छ। तर श्रीकृष्ण यथार्थ खोल्नुहुन्छ: ब्रह्मलोक पनि समय र प्रकृतिको सीमाभित्रै पर्दछ। जब पुण्य सकिन्छ वा ब्रह्माजीको आयु समाप्त हुन्छ, त्यहाँका बासिन्दाहरू पनि पुनः सृष्टिमा फर्किनुपर्छ। केवल परमात्माको दिव्य धाम मात्र यस्तो स्थान हो, जहाँ पुगेपछि कहिल्यै जन्म-मरणको दुःखमा फर्किनु पर्दैन। कुरुक्षेत्रमा अर्जुन स्वर्ग वा पृथ्वीको राज्यभन्दा माथिको त्यो परम मुक्ति खोज्न प्रेरित गरिँदै हुनुहुन्छ।

हाम्रो आधुनिक जीवनमा हामी पदोन्नति, अवार्ड, र सामाजिक प्रतिष्ठा (हाम्रो आधुनिक 'ब्रह्मलोक') को पछाडि दौडिन्छौँ: - "म त्यो पदमा पुगेँ भने म सधैँ सुखी हुन्छु।" - तर जब हामी त्यो पदमा पुग्छौँ, केही वर्षपछि त्यो पद खोसिन्छ, कार्यकाल सकिन्छ, र हामी फेरि उस्तै साधारण मानिस बन्छौँ। कुनै पनि बाहिरी उपलब्धि, पद वा धनले स्थायी शान्ति दिन सक्दैन किनकि ती सबै 'पुनरावर्ती' हुन्। केवल आफ्नो भित्री आत्मज्ञान र ईश्वरीय सम्बन्ध मात्र यस्तो उपलब्धि हो, जसलाई समयको कुनै पनि आँधीले हामीबाट कहिल्यै खोस्न सक्दैन।