अध्याय 8 : अक्षरब्रह्मयोग

वैदिक उपनिषद्हरूमा यसलाई 'अर्चिरादि मार्ग' वा 'देवयान' भनिएको छ। यहाँ अग्नि, ज्योति, दिन, शुक्ल पक्ष र उत्तरायण केवल बाहिरी समय मात्र होइनन्; ती त प्रकाश, ज्ञान, शुद्धता र उर्ध्वगतिका प्रतीक हुन्। महाभारतमा भीष्म पितामहले मृत्युवरण गर्नका लागि सूर्य उत्तरायण हुने समय रोज्नुभएको थियो। यो देखाउँछ कि जसको जीवन ज्ञानको उज्यालो (ज्योति) मा बितेको छ, जसको मन पवित्रता (शुक्ल) मा रमेको छ, र जसको चेतना सधैँ माथितर्फ (उत्तरायण) उन्मुख छ, त्यस्ता ब्रह्मज्ञानीहरू सीधै ब्रह्ममा लीन हुन्छन्।

प्रतीकात्मक रूपमा यो श्लोकले हाम्रो चेतनाको दिशा देखाउँछ: - 'अग्नि र ज्योति': भित्री उत्साह र ज्ञानको प्रज्वलन। - 'दिन': सचेत र जागा रहने अवस्था (Awareness), अन्धोपन होइन। - 'शुक्ल पक्ष': सकारात्मकता र सद्गुणहरूको निरन्तर वृद्धि। - 'उत्तरायण': चेतनालाई तल्ला वासनाहरूबाट उठाएर उच्च आध्यात्मिक मूल्यहरूतर्फ लैजानु। जब हामी आफ्नो दैनिक जीवनलाई यी गुणहरूले भर्छौँ, तब हाम्रो जीवन नै एक प्रकाशमय यात्रा बन्दछ, जहाँ अज्ञान र दुःखको कुनै छाया पर्न सक्दैन।