अध्याय 9श्लोक 19
Chapter 9 • Verse 19

अध्याय 9 : राजविद्याराजगुह्ययोग

परम गोपनीय ज्ञान (सहज भक्ति)

श्रीभगवानुवाच

तपाम्यहमहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च।

अमृतं चैव मृत्युश्च सदसच्चाहमर्जुन॥ १९॥

tapāmy aham ahaṁ varṣaṁ nigṛhṇāmy utsṛjāmi ca |

amṛtaṁ caiva mṛtyuś ca sad asac cāham arjuna || 19 ||

पदच्छेद र शब्दार्थ

तपामि अहम् (tapāmy aham)=सूर्य बनेर म नै ताप दिन्छुअहम् वर्षम् (ahaṁ varṣam)=म नै वर्षालाईनिगृह्णामि (nigṛhṇāmi)=रोक्दछु (खडेरी पार्छु)उत्सृजामि च (utsṛjāmi ca)=र फेरि बर्साउँछु पनिअमृतम् च एव (amṛtaṁ ca eva)=अमृत (अमरता र मोक्ष) पनिमृत्युः च (mṛtyuś ca)=र मृत्यु पनि म नै हुँसत् असत् च (sad asac ca)=सत् (स्थूल प्रत्यक्ष) र असत् (सूक्ष्म अप्रत्यक्ष) पनिअहम् अर्जुन (aham arjuna)=म नै हुँ हे अर्जुन!

सरल नेपाली अनुवाद

श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— हे अर्जुन! सूर्यका रूपमा म नै ताप दिन्छु, म नै वर्षालाई रोक्दछु र वर्षा बर्साउँदछु; अमृत (अमरता) र मृत्यु पनि म नै हुँ, तथा सत् (प्रत्यक्ष अस्तित्व) र असत् (अप्रत्यक्ष अभाव) पनि म नै हुँ।

महाभारतको परिस्थिति

जीवन र मृत्युका दुवै किनारमा परमात्माको उपस्थिति

अर्जुन कुरुक्षेत्रको युद्धमा 'मृत्यु' देखेर त्रसित भइरहेका थिए। श्रीकृष्ण यहाँ उनलाई जीवनको परम सत्य देखाउनुहुन्छ: "हे अर्जुन! तिमी जसलाई मृत्यु भन्दैछौ, के त्यो परमात्माभन्दा बाहिरको कुनै कुरा हो? होइन! जसरी अमृत म हुँ, त्यसरी नै मृत्यु पनि म नै हुँ। सृष्टिको पोषण गर्ने वर्षा पनि म हुँ, र पुरानोलाई हटाउन आउने खडेरी वा संहार पनि म नै हुँ!" जब अर्जुनले बुझ्छन् कि जीवन र मृत्यु दुवै एउटै सिक्काका दुई पाटा हुन्, तब उनको मृत्युप्रतिको घिन र भय सधैँका लागि मेटिन्छ।
आफ्नो जीवनमा प्रयोग

जीवनका विपरीत ध्रुवहरूलाई स्विकार्ने कला (Embracing Polarities)

हाम्रो जीवनमा दुई विपरीत अवस्थाहरू निरन्तर आउँछन्: - सुख र दुःख, सफलता र असफलता, जीवन र मृत्यु। - हामी सुख मात्र चाहन्छौँ र दुःख आउनासाथ आत्तिन्छौँ। तर प्रकृतिमा घामबिना पानीको अर्थ छैन, र रातबिना दिनको चमक सम्भव छैन। जब हामी स्वीकार गर्छौँ कि सुखमा ईश्वरीय कृपा छ भने दुःखमा ईश्वरीय पाठ छ— तब हामी कुनै पनि परिस्थितिमा विचलित हुँदैनौँ। दुवैलाई समभावले स्विकार्नु नै वास्तविक आध्यात्मिक परिपक्वता हो।
व्यावहारिक सूत्र :

जीवनका कठिनाइ र दुःखहरूलाई देखेर नडराउनुहोस्। घाम र वर्षाजस्तै जीवनका हरेक उतार-चढावलाई विकासको स्वाभाविक नियम मानेर स्वीकार्नुहोस्।