अध्याय 6 : आत्मसंयमयोग
ध्यान योग (मन जित्ने कला)
प्रशान्तात्मा विगतभीर्ब्रह्मचारिव्रते स्थितः।
मनः संयम्य मच्चित्तो युक्त आसीत मत्परः॥ १४॥
praśāntātmā vigata-bhīr brahmacāri-vrate sthitaḥ |
manaḥ saṁyamya mac-citto yukta āsīta mat-paraḥ || 14 ||
पदच्छेद र शब्दार्थ
प्रशान्त-आत्मा (praśāntātmā)=शान्त र निर्मल अन्तःकरण भएको•विगत-भीः (vigata-bhīḥ)=सम्पूर्ण प्रकारको भय (डर) बाट पूर्णतया मुक्त भएको•ब्रह्मचारि-व्रते (brahmacāri-vrate)=ब्रह्मचर्यको व्रत (इन्द्रियसंयम र पवित्रता) मा•स्थितः (sthitaḥ)=दृढ भई स्थित•मनः (manaḥ)=मनलाई•संयम्य (saṁyamya)=राम्रोसँग वशमा राखेर•मत्-चित्तः (mac-cittaḥ)=म परमात्मामा नै आफ्नो चित्त केन्द्रित गरेको•युक्तः (yuktaḥ)=योगयुक्त साधक•आसीत (āsīta)=बस्नुपर्दछ•मत्-परः (mat-paraḥ)=मलाई नै आफ्नो परम साध्य र सर्वोच्च लक्ष्य मान्दै।
सरल नेपाली अनुवाद
श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— मनलाई पूर्णतया शान्त पारेर, सम्पूर्ण भयहरूबाट मुक्त भई, ब्रह्मचर्य (इन्द्रियसंयम र पवित्रता) को व्रतमा दृढ रहँदै, मनलाई नियन्त्रण गरी, म परमात्मामा नै आफ्नो चित्त एकाग्र गर्दै, र मलाई नै आफ्नो सर्वोच्च लक्ष्य मानेर साधक ध्यानमा बस्नुपर्दछ।
विगतभीः: निर्भयता नै ध्यानको पहिलो आधार
डरबाट मुक्ति र ऊर्जाको संरक्षण: आत्मिक प्रगतिका दुई पखेटा
सम्पूर्ण डर र चिन्ताहरू त्याग्नुहोस्। आफ्नो ऊर्जालाई सुरक्षित राख्दै आफ्नो मनलाई पूर्ण समर्पणका साथ ईश्वरमा केन्द्रित गर्नुहोस्।