अध्याय 6 : आत्मसंयमयोग
ध्यान योग (मन जित्ने कला)
यं लब्ध्वा चापरं लाभं मन्यते नाधिकं ततः।
यस्मिन्स्थितो न दुःखेन गुरुणापि विचाल्यते॥ २२॥
yaṁ labdhvā cāparaṁ lābhaṁ manyate nādhikaṁ tataḥ |
yasmin sthito na duḥkhena guruṇāpi vicālyate || 22 ||
पदच्छेद र शब्दार्थ
यम् (yam)=जसलाई (जुन परमात्म-प्राप्तिलाई)•लब्ध्वा (labdhvā)=प्राप्त गरेपछि•च (ca)=र•अपरम् (aparam)=अरू कुनै पनि•लाभम् (lābham)=सांसारिक लाभलाई•मन्यते (manyate)=मान्दैन•न (na)=छैन•अधिकम् (adhikam)=त्योभन्दा ठूलो•ततः (tataḥ)=त्यसभन्दा•यस्मिन् (yasmin)=जुन आत्मस्थितिमा•स्थितः (sthitaḥ)=अटल भएर स्थित भएको साधक•न (na)=हुँदैन•दुःखेन (duḥkhena)=दुःखद्वारा•गुरुणा (guruṇā)=जस्तोसुकै ठूलो वा भयानक•अपि (api)=पनि•विचाल्यते (vicālyate)=विचलित वा डगमगाउन सक्छ।
सरल नेपाली अनुवाद
श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— जुन परमात्म-तत्वलाई प्राप्त गरेपछि मानिसले संसारको अरू कुनै पनि लाभलाई त्योभन्दा ठूलो मान्दैन; र जुन अवस्थामा दृढ भएर स्थित भएपछि मानिस जस्तोसुकै ठूलो र भयानक दुःख आइपर्दा पनि रत्तिभर विचलित हुँदैन;
गुरुणापि दुःखेन न विचाल्यते: भयानक दुःखमा पनि अविचल
जीवनका ठूला संकटहरूमा अडिग रहने आन्तरिक शक्ति
आफ्नो आत्मिक शक्तिलाई यति बलियो बनाउनुहोस् कि जीवनमा जस्तोसुकै ठूलो विपत्ति वा दुःख आउँदा पनि तपाईंको भित्री शान्ति अविचल रहोस्।