अध्याय 6श्लोक 3
Chapter 6 • Verse 3

अध्याय 6 : आत्मसंयमयोग

ध्यान योग (मन जित्ने कला)

श्रीभगवानुवाच

आरुरुक्षोर्मुनेर्योगं कर्म कारणमुच्यते।

योगारूढस्य तस्यैव शमः कारणमुच्यते॥ ३॥

ārurukṣor muner yogaṁ karma kāraṇam ucyate |

yogārūḍhasya tasyaiva śamaḥ kāraṇam ucyate || 3 ||

पदच्छेद र शब्दार्थ

आरुरुक्षोः (ārurukṣoḥ)=योगको शिखरमा चढ्न चाहने (साधनाको सुरुवाती साधक) का लागिमुनेः (muneḥ)=मननशील मुनिकोयोगम् (yogam)=योग प्राप्त गर्नकर्म (karma)=निष्काम कर्म नैकारणम् (kāraṇam)=मूल साधनउच्यते (ucyate)=भनिन्छयोग-आरूढस्य (yoga-ārūḍhasya)=योगको शिखरमा पुगिसकेको (सिद्ध साधक) को लागितस्य एव (tasya eva)=त्यसकै लागिशमः (śamaḥ)=शम (शान्ति, मानसिक निश्चलता वा ध्यान)कारणम् (kāraṇam)=स्थिर रहने साधनउच्यते (ucyate)=भनिन्छ।

सरल नेपाली अनुवाद

श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— योगको शिखरमा चढ्न चाहने सुरुवाती साधकका लागि निष्काम कर्म नै मूल साधन भनिएको छ; तर योगको शिखरमा पुगिसकेको सिद्ध साधकका लागि भने शम (चित्तको शान्ति, निश्चलता र ध्यान) नै निरन्तर स्थित रहने साधन भनिएको छ।

महाभारतको परिस्थिति

आरुरुक्षु र योगारूढ: साधनाका दुई चरणहरू

श्रीकृष्णले यहाँ साधनालाई पहाड चढ्नेसँग तुलना गर्नुभएको छ: १. आरुरुक्षु (The Ascender): जो पहाड चढ्न खोज्दैछ। उसलाई खुट्टा चलाउनु पर्छ, भारी बोक्नु पर्छ, पसिना बगाउनु पर्छ। सुरुमा चित्तको मयल पखाल्न निष्काम कर्म, सेवा र कर्तव्य पालना अनिवार्य छ। २. योगारूढ (The One on the Summit): जो पहाडको चुचुरोमा पुगिसक्यो। अब उसलाई दौडधुप गर्नु पर्दैन; अब उसले चुचुरोमा बसेर शीतल हावा र आकाशको शान्ति (शम) अनुभव गर्दछ। अर्जुन अझै 'आरुरुक्षु' अवस्थामा थिए, उनको मन अझै चञ्चल र संशयग्रस्त थियो। त्यसैले उनले सुरुमै काम छोडेर जङ्गलमा चुपचाप बस्न खोज्नु प्राकृतिक नियम विपरीत थियो। उनका लागि युद्धरुपी निष्काम कर्म नै पहिलो खुड्किलो थियो।
आफ्नो जीवनमा प्रयोग

साधनाको प्राकृतिक विकास: हतार नगर्नुहोस्

धेरै साधकहरू सुरुमै ध्यानी बन्न खोज्छन्, तर आँखा चिम्लनासाथ मनमा हजारौं विचारको आँधी आउँछ: - किनभने भित्र दबेका वासना र अहङ्कारहरू अझै पखालिएका हुँदैनन्। - पहिले कर्मयोगको अभ्यास गर्नुहोस्— निःस्वार्थ भएर परिवार र समाजको सेवा गर्नुहोस्, आफ्नो कर्तव्य इमानदारीपूर्वक पूरा गर्नुहोस्। - जब कर्मद्वारा मन निर्मल हुन्छ, तब ध्यान र मानसिक शान्ति (शम) स्वतः प्राप्त हुन्छ। पहिले खुड्किलो चढ्नुहोस्, शिखरमा पुगेपछि विश्राम स्वतः मिल्नेछ।
व्यावहारिक सूत्र :

सुरुमा निःस्वार्थ सेवा र कर्तव्य कर्मद्वारा आफ्नो मनलाई शुद्ध पार्नुहोस्। मन शुद्ध भएपछि मात्र वास्तविक मानसिक शान्ति र ध्यान सम्भव हुन्छ।