अध्याय 6श्लोक 33
Chapter 6 • Verse 33

अध्याय 6 : आत्मसंयमयोग

ध्यान योग (मन जित्ने कला)

अर्जुन उवाच

योऽयं योगस्त्वया प्रोक्तः साम्येन मधुसूदन।

एतस्याहं न पश्यामि चञ्चलत्वात्स्थितिं स्थिराम्॥ ३३॥

yo'yaṁ yogas tvayā proktaḥ sāmyena madhusūdana |

etasyāhaṁ na paśyāmi cañcalatvāt sthitiṁ sthirām || 33 ||

पदच्छेद र शब्दार्थ

यः अयम् (yaḥ ayam)=जो योयोगः (yogaḥ)=समत्वयोग (समभावको ध्यानयोग)त्वया (tvayā)=तपाईंद्वाराप्रोक्तः (proktaḥ)=उपदेश दिनुभयोसाम्येन (sāmyena)=समता वा समदृष्टिकोमधुसूदन (madhusūdana)=हे मधुसूदन श्रीकृष्ण!एतस्य (etasya)=यस योगकोअहम् (aham)=मैलेन पश्यामि (na paśyāmi)=देख्दिनँ वा सम्भव पाउँदिनँचञ्चलत्वात् (cañcalatvāt)=मनको अत्यधिक चञ्चलताको कारणलेस्थितिम् (sthitim)=अवस्थालाईस्थिराम् (sthirām)=स्थिर वा स्थायी रूपले कायम रहिरहने।

सरल नेपाली अनुवाद

अर्जुन भन्नुहुन्छ— हे मधुसूदन! तपाईंले जुन समता र समदर्शनरूपी योगको उपदेश दिनुभयो, यो मनको अत्यधिक चञ्चलताका कारणले गर्दा म यसको कुनै स्थायी र स्थिर अवस्था देख्न सक्दिनँ (अर्थात् यति चञ्चल मनले समभावमा सधैँ स्थिर रहन कसरी सम्भव छ र?)।

महाभारतको परिस्थिति

अर्जुनको व्यावहारिक प्रश्न: सिद्धान्त राम्रो छ, तर मन मान्दैन!

अर्जुन कुनै काल्पनिक वा अव्यावहारिक दार्शनिक थिएनन्; उनी एक धरातलीय यथार्थवादी योद्धा थिए। श्रीकृष्णले समदर्शन, ध्यान र शान्तिको उच्च उपदेश दिइरहँदा अर्जुनले हात जोडेर आफ्नो वास्तविक कठिनाइ पोखे: "हे कृष्ण! तपाईंका कुरा सुन्दा अत्यन्तै राम्रा लाग्छन्— समभाव, शान्ति, ध्यान! तर मेरो मन यति चञ्चल छ कि यो एक क्षण पनि स्थिर बस्दैन। यस्तो चञ्चल मन लिएर त्यो समत्वको शिखरमा कसरी टिक्न सकिन्छ? मलाई त यो असम्भव जस्तै लाग्छ।" अर्जुनको यो इमानदार स्वीकारोक्ति संसारका सम्पूर्ण साधकहरूको साझा आवाज हो।
आफ्नो जीवनमा प्रयोग

सिद्धान्त र यथार्थको खाडल: मनको चञ्चलताको इमानदार स्वीकार

हामी सबैलाई थाहा छ कि रिस गर्नु नराम्रो हो, शान्त बस्नुपर्छ, ध्यान गर्नुपर्छ: - तर जब परिस्थिति आइपर्छ, हाम्रो मन तुरुन्तै भड्किन्छ! - अर्जुनजस्तै हामीले पनि आफ्नो कमजोरीलाई नढाँटी स्वीकार गर्नुपर्छ— "मेरो मन चञ्चल छ, मलाई गाह्रो भइरहेको छ।" - जबसम्म हामी आफ्नो कमजोरीलाई निष्कपटतापूर्वक स्वीकार गर्दैनौं, तबसम्म हामीले गुरुबाट वास्तविक समाधान पाउन सक्दैनौं। आफ्नो चञ्चल मनसँग जुध्न लाज मान्नु पर्दैन; यो यात्राको पहिलो पाइला हो।
व्यावहारिक सूत्र :

आफ्नो मनको चञ्चलता र कमजोरीलाई स्वीकार गर्नुहोस्। यसबाट नभाग्नुहोस्, बरु यसको समाधान खोज्न खुला मनले समर्पित हुनुहोस्।